1993 Mayıs ayı
Dolabı açtığında Kamil'in Erdem'e aldığı hediyeyi gördü Vural. O gün Kamil'le yaptığı konuşma geldi aklına. Kamil'in bir ay öncesinden Erdem için alıp sakla diye verdiği hediye şimdi Vural için ağır bir yük olmuştu.
O zaman ayakçın oldum dediği için bin pişman oldu Vural. Keşke arkadaşı yaşasaydı da her gün onun ayak işlerini yapsaydı. Ama artık çok geçti. Giden gitmiş, ardında acıyla sızlayan kalpler bırakmıştı.
Duvardaki takvime kaydı dolan gözleri. Erdem'in doğum gününe iki gün vardı. Sonra Hamide'nin dedikleri geldi aklına. O acılı haliyle söylediği sözler mıh gibi saplanmıştı yüreğine. Gidip gitmemekte kararsız kaldı Vural.
Arkadaşından kalan bu mirası Erdem'e götürmek boynunun borcuydu artık. Böylelikle bir nebze de olsa hafiflerdi belki yüreğindeki acı.
*****
