One hour later, hawak-hawak ni David ang kamay ko habang nagmamaneho.
“Sorry,” nahihiyang sabi ko.
“Ako ang dapat mags-sorry,”
Ramdam ko ang tensiyon sa malamig na kamay ni David.
Grabe ang hiyaan namin ngayon. Pag naiisip ko ang mga ginawa namin kagabi, at yong kanina, di ko maisip kung saang sulok ng lupa ako humugot ng lakas ng loob.
Nang makainom kasi ng wine, tatlo sa listahan ko ang namarkahan dahil nadala na ang mga damdamin sa kapapanood kay Incognito.
Oo, nanood na kami.
Ngayong umaga, muntik na mamarkahan ang ika-pito at ikasampu, kaso, di ko kinaya.
Ang…ang…waaaah! Natakot ako kay David!
“Ang laki!” Napalaki ang mga mata ko sa bigla kong nasabi.
Maski si David, napalingon sakin.
Biglang napapreno kasi si David dahil may dumaan na nagba-bike.
“Virgin,” saway ni D
