Cinderella Is A Gangster

Chapter 1

 Hope's POV

 *CLAP~CLAP~CLAP~*

Madalim ang paligid ngunit masigabong palakpakan ang namamayani sa buong Arena. Mayamaya lang din ay nag-umpisa nang mag hiyawan ang mga tao at isinisigaw nila ang pangalan ng famous band of the year. 

Ang Hilarry Band.

Paulit-ulit na isinisigaw ang pangalan ng naturang banda. Nakakabingi ngunit napakasarap pakinggan. Bawat beat ng kanilang mga paa at kamay ay sinusundan ko iyon ng pagpadyak ng aking paa at pagpitik ng mga daliri. 

Sinimulan ko ang pagkanta nang itutok na sa akin ang spot light. Patay sindi ang ilaw sa stage kung nasaan kami ngayon ng mga kabandmates ko.

♫♫"Singing Radiohead at the top of our lungs

With the boom box blaring as we're falling in love

Got a bottle of whatever, but it's getting us drunk

Singing here's to never growing up

Call up all our friends, go hard this weekend

For no damn reason, I don't think we'll ever change

Meet you at the spot, half past ten o'clock

We don't ever stop, and we're never gonna change"♫♫

Hindi magka umayaw ang mga manunuod habang nag he-head bang ako. Enjoy na enjoy ako sa pagkanta at ganoon din ang ka-bandmates ko.

♫♫"Say, won't you stay forever stay

If you stay forever hey

We can stay forever young"♫♫

I looked at my bandmates. And they are obviously very happy right now. This is exactly what we were dreaming of. Ang makilala hindi lang dito sa Pilipinas kundi maging sa buong mundo.

♫♫"Singing Radiohead at the top of our lungs

With the boom box blaring as we're falling in love

Got a bottle of whatever, but it's getting us drunk

Singing, here's to never growing up

We'll be running down the street, yelling "Kiss my ass!"

I'm like yeah whatever, we're still living like that

When the sun's going down, we'll be raising our cups

Singing, here's to never growing up

Oh whoa, oh whoa, here's to never growing up

Oh whoa, oh whoa, here's to never growing up"♫♫

Nagpalakad-lakad ako sa dulo ng stage at nakipag-kamay sa mga fans namin na nasa baba ng stage. Hindi sila magkanda-ugaga sa pag-abot ng kamay ko dahil sa taas ng stage. May mga hawak silang mga Poster at Tarpaulin na may mga mukha naming apat. Yong iba ay Tablet naman at umiilaw doon ang pangalan ng banda namin.

"WAAAAHHH! GRABE THE BEST TALAGA KAYONG LAHAT!"

"I LOVE YOU HILLARY BAND!"

"ANG A-ASTIG AT ANG COOL NINYONG LAHAT!"

"WOOOOOHHHHHH!!!"

"KYAAAAAAHHHHH!!!"

Tilian ng mga babae at hiyawan naman ng mga lalaki. Napaka-over whelming talaga ang mga ganitong klaseng pagkakataon na mag-perform ka sa libo-libong katao na hinahangan ka. Gusto kong maluha dahil sa sobrang saya. Makita ko lang na sumasabay sila sa pagkanta namin at enjoy na enjoy ay sapat na sa akin. Mas lalo akong ginaganahan dahil sa energy nila. 

♫♫"We live like rock stars, dance on every bar

This is who we are, I don't think we'll ever change (hell no!)

They say just grow up, but they don't know us

We don't give a f**k, and we're never gonna change

Say, won't you stay forever stay

If you stay forever hey

We can stay forever young"♫

"EVERYBODY SING WITH US!" Sigaw ko sa microphone at naghiyawan naman ang mga tao.

♫♫"Singing Radiohead at the top of our lungs

With the boom box blaring as we're falling in love

Got a bottle of whatever, but it's getting us drunk

Singing, here's to never growing up

We'll be running down the street, yelling "Kiss my ass!"

I'm like yeah whatever, we're still living like that

When the sun's going down, we'll be raising our cups

Singing, here's to never growing up

Oh whoa, oh whoa, here's to never growing up

Oh whoa, oh whoa, here's to never growing up"♫♫

Minsan itinututok ko sa ibaba ng stage ang mic at sila ang kumakanta. Napuno ng kantahan ang buong Arena. Sa sobrang dami ng tao ay parang nasa kalawakan kami dahil sa mga nagkikislapang mga bagay na hawak ng mga tao.

Lumapit ako kay Sunny na nakatayo habang masayang tumutugtog ng piano at nakipagsabayan sa kanya sa pag-head bang. Ang saya! Pagkatapos ay lumapit naman ako kay Vince na hataw na hataw sa pagtugtog ng electric guitar. Tulad ni Sunny ay nag he-head bang din s'ya kaya masayang sumabay ako sa kanya habang may imaginary guitar din na hawak. 

♫♫"Say, won't you stay forever stay

If you stay forever hey

We can stay forever young"♫♫ 

Sabay kami na kumakanta ni Kanji-- ang drummer ng banda at ang second vocalist. Nakangiting tiningnan ko silang tatlo. Nakatayo parin si sunny at mabibilis ang mga kamay sa pagpindot ng mga keyboard sa piano. Habang si Vince naman ay hinawi ang mahabang bangs na tumakip sa mukha niya. Naghiyawan ang mga kababaihan dahil sa kagwapuhan niya. 

Hanggang sa dumating na kami sa dulo ng kanta. Humataw kami ng humataw na parang wala na bukas. Nakakabingi ang hiyawan ng mga tao na sumasabay sa pagkanta ngunit napakasarap sa pakiramdam. Sana palagi nalang ganito. Masayang nag pe-perform sa harap ng buong mundo. Masayang kumakanta habang walang ibang ina-alala.

♫♫Singing Radiohead at the top of our lungs

With the boom box blaring as we're falling in love

I got a bottle of whatever, but it's getting us drunk

Singing--"

 *Ttttttiiiiiinnnnnnnnnnnnkkkkkkkkkkk*

Napatakip ako sa tainga nang pumailanlang sa buong Arena ang nakakabingi at matinis na tunog ng micropono. Kasunod niyon ay unti-unting naglalaho ang mga tao sa paligid ko. Tumakbo ako sa dulo ng stage at pilit na inaabot ng kamay ko ang mga Fans namin na unti-unti ring naglalaho.

"Sandali lang! Saan kayo pupunta? Hindi pa tapos ang concert!" Sigaw ko sa kanila, ngunit para silang mga multo na nagsipaglaho nalang.

Nakakabinging katahimikan ang namayani sa buong lugar. Nililipad ng hangin ang mga punit-punit na mga Poster at Tarpaulin na may mga mukha namin. Gusot-gusot na iyon at ang dudumi pa. Malaking panghihinayang ang naramdaman ko.

Nilingon ko sina Sunny, Kanji at Vince ngunit ibang mukha ang nakikita ko.

Si Beatriz na napaka sopistikada sa suot niyang bestida na pambahay at abot hanggang talampakan ang haba habang may cream mask ang buong mukha niya. Nakapamewang ang kanang kamay niya habang ang kaliwa naman ay may hawak na pipino. Pumapapak siya ng buong pipino habang nakataas na naman ang kaliwang kilay niya.

Si Rere na kinulang yata sa tela ang damit at kitang-kita na ang mga hindi kanais-nais na makita sa kanya. Tinapunan nya ako ng masamang tingin at inirapan pa ako sa huli.

At si Totong na may malaki at kakaibang ngisi sa kanyang mga labi habang naglalakbay ang mga mata niya sa kabuuan ko. Manyak!

Nasaan sina Sunny?!

Hindi maaari ito!

Hindi!!!!

Hindi!!!

This is hell!!!!!!!!!!!!!! 

*BRRRRZZZZZZZTTTTTTT~*

*BRRRRZZZZZZZTTTTTTT~*

*BRRRRZZZZZZZTTTTTTT~* 

"HOPE LOUIES!!!!!!"

Taragis!

Inis akong bumangon habang nakapikit pa at pinahid ang laway sa gilid ng labi ko bago pinindot ang buzzer na nasa itaas ng head board ng kama. Mga lintek! Pati ba naman sa panaginip ko mga kontrabida parin ang papel nila?

F*ckers!

"Yes--Haaahaaayyy--Bea--haaaayyy--triz?" Humihikab pang sabi ko sa tapat ng speaker s***h microphone. 

"WHERE'S MY HOT COFFEE?!" 

"Tsk! b***h! Kailangang sumigaw ka pang mahadera ka eh nasa tapat lang naman ng speaker yang malaking bunganga mo?! Tngna ka!" Sabi ko habang ginulo gulo ko yong buhok ko dahil sa inis. Hindi naman niya iyon maririnig dahil hindi ko naman napindot ang buzzer. Kaya okay lang kahit na murahin ko pa s'ya. Hahaha!

"HOY BABAITA! NAPUTOL NA BA YANG MATABIL MONG DILA AT HINDI KA NA NASAGOT RIYAN?!" Ayan na naman s'ya! Urgh!

"Sandali lang Beassstttrrriiizz, nariyan na po ang umaapoy mong kape." 

Tinatamad pa talaga akong bumangon dahil sa sakit ng katawan ko. Wala sa oras na napalaban na naman ako kagabe. Dahil dumating ang matagal nang humahamon ng one on one na labanan sa grupo namin. Ang Die Gang. Apat lang kami at pito sila. Pero hindi namin inaasahan na dadagsa pa ang iba nilang underlings. 

Pero dahil ako si Satanious. Hah! I send them to hell! Sawa na rin akong laging kinukulit kaya pinagbigyan ko na. At ayun, diretso agad sa Hospital ang bagsak nila. Ang lakas ng loob mang-hamon, di naman pala kaya. Tss.

"HOPE ANG KAPE KO!!!"

F*ck this life!

Ptngna!

"Hindi ka ba makapaghintay bwesit na batugan ka?!"

Sigaw ko habang nagpupunas ng mukha. Pero seyempre hindi niya maririnig iyon.

I prepared my self for another

wonderful,

awesome,

beautiful,

and

exciting

HELL DAY! 

 Yes, hell day. Because i am living like in hell everyday. 

Matapos kong ibuhos-- este i-abot kay Beatriz ang umuusok niyang kape ay sinaksak ko na s'ya ng kutsara sa lalamunan at doon natatapos ang pang-mamalupit at pang-aalipin niya sa akin.

But of course, i was just kidding. 

I can't do that to her, even though my hands and my feet are itching to take her life. Nakadepende parin ako sa kanya dahil minor palang ako. At bilang isang Fifthteen years old and a graduating high school student, kailangan kong maka-graduate upang maka-enrol ako ng college. Pag college na ako ay pwede ko nang makuha ang fund ni papa sa bangko. Kasama na doon ang fund ko at fund ni mama.

Sa ngayon ay pansamantalang nakapangalan pa ang mga iyon kay bruhildang Beatriz habang hindi pa ako tapos sa High School. Pati itong bahay at iba pang ari-arian namin ay sa kanya din nakapangalan sa ngayon dahil tulad nga ng sabi ko ay minor palang ako at hindi pa graduate ng High School.

Pero ang sabi ni Attorney Lupon ay pwede ko ng makuha ang lahat ng iyon kahit minor palang ako kapag nakapagtapos ako ng High School. Limang taon din akong nagtiis sa pang-aalipin nila sa akin. Huling taon na ito kaya lagot sila sa akin kapag naka-graduate na ako!

They will pay big of a sh*t!

"Siya nga pala Hope." Nabalik ako sa katinuan nang magsalita si Beatriz at humigop ng mainit na kape. Napangiwi pa s'ya at dumila para mahanginan ang napaso niyang dila. Hahaha! Tanga naman kasi! "T-to-to-bog! Tobog!" Nag papanic na aniya.

"Ho?"

"To-tobog!"

"Hindi ko ho kayo ma-gets eh." Kakamot-kamot sa ulong tanong ko. But in fact i understand what she's trying to say. I am not stupid like her. Alam naman niya na mainit 'yong kape, hindi muna hinipan bago higupin. Iyan ang napala niya sa pagiging patay gutom. Bwisit!

"Pahingi ng tubig tanga-- hooooh! Aray sobrang init!"

Pinigilan ko ang humagalpak ng tawa dahil baka masabunutan na naman niya ako. Baka sa pagkakataong iyon ay mapatay ko na s'ya. Hell! I am not afraid to kill people! 

May mga napatay na ako noon. 

Sila ang pumatay kay Papa.

Mahabang kwento at hindi pa panahon para isiwalat ang mga masasakit na pangyayari noon. Isa din iyon sa dahilan kung bakit hindi pa ako maka-alis sa puder ni Beatriz. Sa totoo lang kasi pwede naman akong makitira sa mga ka Gangsmates ko. Maginhawa ang buhay ko doon sa totoo lang. Ang mga kinikita namin sa bawat laban ay sapat na para makapag-graduate ako ng High School. Pero hindi ako pwedeng umalis sa bahay na ito. May dapat pa akong gawin.

Pagkatapos ko siyang bigyan ng tubig ay halos ipaligo niya iyon sa buong katawan niya. Like hello? Dila lang 'yong napaso, kailangan over-acting kung makatungga ng tubig? 

"Hay salamat. Grabe ang init naman ng tinimpla mong kape Hope. Sa susunod nga, ayusin mo naman."

Gaga ba siya o talagang in-born na ang pagiging tanga niya? Siya itong nanghingi ng mainit na kape at inistorbo ang pagtulog ko ay sa akin pa nagreklamo? Nakakagaga, Grrr! gustong gusto ko na talagang patayin 'tong bruhilda na 'to! Naku! Pigilan niyo ako! May kailangan pa akong alamin bago ko siya mapatay. Pakiusap lang, pahingi ng mahabang pasensya! Yong pinakamahabang pasensya na aabot sa milky way!

Ang OA ko na kaya tama na. Hindi nalang ako umimik at saka yumuko nalang para hindi niya makita ang nag-aapoy kong mga mata.

"Bueno. Hope, hindi ka na muna mag-aaral this school year."

Ano?!

"S-sandali po. Bakit naman?"

"Nalulugi na ang negosyo ng Papa mo at nagmamahal na ang mga make-up at accesories sa mga mall. Kaya huminto ka muna dahil wala kang pambayad ng tuition fee."

Ano daw?

Wait lang.....

Nagloloading pa ang utak ko sa rason niya.

The hell!

Dahil sa pagtaas presyo ng make-up at accesories sa mall ay hihinto na ako? At ano kamo? Nalulugi ang negosyo ni Papa? At dahil do'n hindi ako makakapag-aral at mauudlot ang pag-graduate ko? 

Sino ba ang naglulustay ng lahat ng kini-kita ng company ng nasira kong ama kundi siya at ang dalawa niyang anak! At ako pa ngayon ang magsasakripisyo?

PUT*NG*NA!

Wala rin naman akong magagawa kaya hindi na ako nagreklamo. Kailangan kong makahanap ng paraan para makapag-aral ako ngayong taon. Kung kinakailangang gabi-gabi ako makikipaglaban ay gagawin ko. Maka-graduate lang ako at nang makalaya na sa pang-aalipin nila sa akin.

At ang higit sa lahat.

Ang malaman ko ang katotohan sa likod ng pagkamatay ni Papa.