CHAPTER 29
Switzell’s POV
MAAGA pa lang ay umalis na ako, gusto kong sundan talaga ang isang ito para malaman ko kung sino nga ba talaga siya. Alam ko, pinagdududahan ko ang kaibigan ko. Ngunit natatakot lamang akong malaman ang totoo, pero heto ako nag-aantay sa taxi dito sa labas ng school. Alam kong lalabas iyon, maya-maya.
“Matagal pa ba tayo, Miss?” tinignan ko si manong driver na ngayon ay nakakunot na ang noo na tumingin sa akin, mula sa passenger seat. “Manong, saglit lang po.” pagpapaawa ko sa kaniya, ngunit isang buntong-hininga niya lang ang aking narinig. “Sige, Miss. ‘Kung mag-isang oras na tayong naririto ay babayaran mo pa rin ako.” tinuro niya ako at ako naman itong tumungo-tungo, “Opo, babayaran ko po kayo.” mabilis kong iniwas ang aking paningin kay m
