“Makie.” Napalingon ako kay Manong Rey. Sinundan pala niya ako rito sa aking taniman. Nginitian niya ako nang umupo siya sa aking tabi.
“Manong.” Bati ko sa kanya.
“Alam kong nababahala ka nang sobra sa relasyon n’yong mag-ina. Sana, bigyan mo pa ng panahon ang anak mo na maintindihan ang sitwasyon n’yo ngayon. Naguguluhan pa ang bata.” Malungkot akong napangiti.
“Nami-miss ko na ang anak ko, Manong. Kasama ko nga siya pero malayo at malamig naman ang pakikitungo niya sa akin. Kung pwede lang na ibalik sa dati ang lahat.”
“Gusto mong maging bulag ulit ang anak mo para muling bumalik ang malambing na si Mac-mac?” Tangka niyang pagbibiro para mapagaan ang loob ko.
“Manong naman eh. Alam mo namang hindi iyan ang ibig kong sabihin.” Sinimangutan ko siya ngunit natawa lang siya sa akin.
“
