Parang kay bilis lamang ng biyahe namin ni Jerome. Ang walong oras na dapat biyahe ay inabot lamang ng lima o anim na oras. Ala una lamang ng hapon ay nasa probinsiya na kami at katatapos lamang namin kumain.
Ngayon nga ay nasa harap na ako ng tinutuluyan namin ni Glenna. Si Jerome naman ay ipinagpalit na ang kotse niya sa tricycle at muling mamamasada. Hindi pa malinaw sa akin ang lahat kung bakit ginagawa ni Jerome iyon. Hindi na rin naman ako nagtanong. Wala akong karapatan.
Inilalabas ko pa lamang ang susi para buksan ang pinto nang agad na bumukas iyon at hinila agad ako papasok ni Glenna. Akala ko ay nasa trabaho pa siya. Bakit ang aga niya?
"Ano'ng nangyari?"
Salubong ang mga kilay ko sa tanong niya. May alam na ba siya agad? Ang bilis naman kumalat ng balita. Hindi ko pa naga
