My Best Friend’s Gorgeous Husband

CHAPTER 26

THIRD PERSON POV

Tuluyan nang bumulwak ang mga luha mula sa mga mata ni Amanda.

Amanda: Troy, I'm sorry. Ilang beses akong humingi ng tawad sa iyo noon, pero hindi mo ako pinatawad. Hindi mo ako pinakinggan sa mga paliwanag ko sa 'yo.

Pinipigil pa rin ni Troy ang mga luhang gustong kumawala mula sa mga mata nito.

Troy: It wasn't that easy, Amanda. At hanggang ngayon ay may galit pa rin ako sa puso ko. Galit na hindi mahihilom ng kahit anong paghingi mo ng tawad.

Hinayaan lang ni Amanda na dumaloy ang mga luha mula sa kanyang mga mata.

Amanda: I know what you'd been through, Troy. Hindi ka man maniwala, pero alam ko ang sakit na naramdaman mo. Alam ko ang hirap at kahihiyan na dinanas mo. Even though I wasn't with you that time, I still looked for means to check what's going on with your life.

Tumalim ang mga titig ni Troy kay Amanda.

Troy: Come on, Amanda.

Umiling si Troy. Puno ng pait ang mukha nito.

Amanda: It's true, Troy. Even though I hurt you, I still cared for you. I cared and I still care for you.

Punung-puno ng emosyon ang tinig ng boses ni Amanda.

Troy: Amanda, please…

Nahihirapan na ang kalooban ni Troy sa mga naririnig mula kay Amanda.

Amanda: No, Troy. Alam kong mahal mo pa rin ako. Siguro kailangan mo lang ng time before kaya inintindi kita. Hinayaan kong maghiwalay tayo kahit hindi magaan sa loob ko. Maybe at the back of my mind, there was a little voice that was telling me to give you time and space to think through all of the things that happened between the two of us. But now…

Pinutol ni Troy ang pagsasalita ni Amanda.

Troy: And now you're telling me you love me? You still love me? Cut the crap, Amanda!

Tumataas na ang boses ni Troy.

Amanda: That's the truth, Troy. I still love you. I was being stupid when I made that decision that led you to break up with me. Yes, it was my fault. Pero lahat 'yon ay inihingi ko na ng tawad sa iyo, Troy.

Hilam na sa luha ang mukha ni Amanda.

Troy: Tinanggap mo ang pakikipag-break ko sa 'yo nang ganoon-ganoon lang.

Kitang-kita ang pait at sakit sa mukha ni Troy.

Amanda: Because I thought I didn't love you anymore. 'Yon ang nasa isip ko that time. But like I've said earlier, baka ang totoong rason ng pagpayag ko ay hindi rahil hindi na kita mahal? Kundi, subconsciously, binigyan kita ng time and space for you to think about everything. Malamang umiral ang pride ko noon. I don't know. Ako ba naman ang hiwalayan ng lalaki, 'di ba?

Tumango-tango si Troy.

Troy: Okay. Let's say you still love me. But how about me, Amanda? Hindi na kita mahal. Ipipilit ba natin ang isang relasyon na sa umpisa pa lang ay wala ng patutunguhan?

Umiling si Amanda at tuloy pa rin sa pagluha.

Amanda: Na hindi ko pinaniniwalaan. I saw how you lived your life after our fallout, Troy. Papalit-palit ka ng mga babae na parang nagpapalit ng damit. Maybe it was your way of forgetting all the things that had happened, but I'm sure that you weren't happy with them. Alam kong hindi ka pa tuluyang nakaka-move on sa akin at ako pa rin ang mahal mo. You're using those ladies as diversion.

Mariing umiling si Troy.

Troy: You don't know anything about my feelings, Amanda. Sinaktan mo ang puso ko the moment you made your decision that night. Pinaasa mo ako.

Tumawa ng mapakla si Troy.

Amanda: Hindi kita pinaasa, Troy. Sinabi ko na sa 'yo ang totoong dahilan.

Troy: Na-pressure ka! That was so lame, Amanda!

Gustong sumigaw ni Troy, pero ayaw nitong marinig sila ng anak nitong si Yani. Kaya naman halos madurog ang mga ngipin nito sa pagtatagis.

Amanda: That was the truth, Troy.

Napahilamos ng mukha nito si Troy.

Troy: You know what, Amanda? I think we should end this conversation now. Saka na lang tayo ulit mag-usap. Pagod na rin ako. Umuwi ka na. And...thank you for taking care of Yani.

Marami pang gustong sabihin si Amanda, pero mabuti nga sigurong huwag munang ipilit ang lahat sa isang gabi lang. Marahang pinupunasan ni Amanda ang mga luha sa magkabilang pisngi niya.

Amanda: Okay, Troy. But don't expect I would stop trying winning your affection and love again. I love you, Troy, and I know you still love me. I'll just say good night to Yani.

Pinigilan ni Troy si Amanda.

Troy: You don't have to. Mas masasaktan mo lang ang bata pagdating ng panahon kung patuloy mo siyang papaniwalain na okay ang lahat. Na magiging maayos ang lahat.

Tumango si Amanda. Naintindihan ang sinasabi ni Troy.

Amanda: I understand, Troy. Pero willing akong ipakita sa 'yong totoo ang sinasabi ko. You won't regret it, Troy. Just give me a chance.

Yumuko si Troy.

Troy: You may now leave, Amanda.

Kinuha ni Amanda ang handbag niya na nasa ibabaw ng center table sa sala ng bahay ni Troy at humakbang palapit sa lalaki. Akma siyang hahalik dito nang iiwas ni Troy ang mukha.

Amanda: Fine. See you soon.

----------

Sa isang kilalang hotel ay makikita si Andrea Montecillo na inis na inis nang hindi sagutin ng kanyang son-in-law na si George ang kanyang tawag. Kahahagis lang niya sa isang phone niya kanina.

Andrea: Nakakainis! Sino ba siya sa akala niya? Walang lalaking tumatanggi sa isang Andrea Montecillo. Argh!

Tigang na tigang na talaga ang ginang. Nang hindi makatiis ay pinulot ni Andrea ang inihagis na cellphone at tinawagan ang isa sa kanilang male models sa Montecillo House of Models. Naka-save ang lahat ng contact numbers nila sa phone niya.

Model: Hello.

Napahimas si Andrea sa basang hiyas niya na nababalutan pa ng manipis na saplot.

Andrea: Hi, lover boy. Are you busy tonight?

Talagang nilandian ni Andrea ang tinig ng boses niya.

Model: Who is this?

Andrea: Andrea. Andrea Montecillo. Would you mind giving this woman a…wet massage?

Natigilan ng ilang sandali ang lalaking nasa kabilang linya.

Model: Oh. The very…sexy…Mrs. Montecillo.

Kinilig naman si Andrea nang marinig iyon mula sa gwapo at mas bata sa kanya ng ilang taong modelo.

Andrea: That's me.

Humagikgik pa si Andrea.

Model: What took you so long to call me?

Bumaba ang tono ng boses ng lalaki na halos bulong na lang. Nakikipag-flirt na ito kay Andrea Montecillo.

Andrea: Because I'm wet now?

Tumawa ng pagkalandi-landi si Andrea.

Model: Oh. So what do you want me to do with your…wetness?

Kinikilig na tumawa si Andrea.

Andrea: I guess...kamutin mo.

Mapang-akit na tumawa ang lalaki mula sa kabilang linya.

Model: Paano ko kakamutin?

Kumagat-labi si Andrea.

Andrea: Bahala ka. May bibig at mga kamay ka naman siguro, 'di ba?

Model: Hard or soft massage?

Maharot na tumawa ang ginang.

Andrea: Hard, of course.

Model: Gusto mo bang nakadamit ako o hindi?

Halatang tinatakam ng lalaking model si Andrea.

Andrea: Takamin mo ako.

Malalim na tumawa ang modelo sa kabilang linya.

Model: I'm in. Where are you now?

Sinabi ni Andrea ang pangalan ng hotel.

Andrea: Room 204.

Model: Nasaan ang asawa mo?

Nabigla si Andrea nang tanungin ng modelo kung nasaan ang asawa niya. Pero sinagot niya ito.

Andrea: Hay naku. Malamang humihilik na 'yon. Bakit? Gusto mo bang kasama siya?

Malakas na tumawa ang lalaki mula sa kabilang linya.

Model: No. Gusto kitang masolo, Mrs. Andrea Montecillo.

Andrea: Just call me Andrea.

Model: How about I call you sexy?

Kinikilig na muling tumawa si Andrea.

Andrea: Ikaw? Wala ka bang…girlfriend?

Matagal bago sumagot ang lalaki sa kabilang linya.

Model: Honestly, I have one.

Andrea: Oh. Hindi ba siya…

Pinutol ng lalaking modelo ang pagsasalita ni Andrea.

Model: Magsusumbong ka ba, sexy?

Andrea: Hmmm… Hindi naman. After all, it's just a massage.

Huminga ng malalim ang modelo mula sa kabilang linya.

Model: Yeah. Hard and wet massage.

Andrea: Pumunta ka na rito. Kating-kati na ako.

Natatawa ang lalaki sa ipinaparamdam na kasabikan ni Andrea.

Model: Wait for me there. Shower lang ako.

Nag-kiss sound pa ang modelo kay Andrea. Kinilig naman siya. Nae-excite na makasama ang gwapo, macho, at may malaking alagang binatang modelo sa loob ng isang hotel room.

Andrea: Makatitikim na rin ako ng langit sa wakas. Ng totoong langit. Pero mas natatakam pa rin ako sa malaking alaga ng manugang ko. George…

----------

to be continued...