HAKSIZLIK
Sabah güneşi avlunun taşlarını usulca ısıtırken kahvaltı sofrası her zamanki gibi kalabalıktı. Gümüş tabaklarda buharı tüten çay, taze pişmiş ekmek kokusu ve peynirin tuzu havaya karışmıştı. Herkes yerini almış, sessizce önündeki tabaklara bakıyordu. Sarvan, masanın sağ köşesinde oturuyordu; yüzünde o tanıdık dingin ama derinlerde dalgalanan bakış vardı. Ahmet Ağa ağır ağır kaşığını tabağa bıraktı, gözlerini Sarvan’a dikti. "Oğlum" dedi tok ve otoriter bir sesle, "artık şirketin başında Devran olacak. Sen ağasın, ağa olarak bu görevle ilgilenmen gerek." Sarvan kaşlarını hafifçe çattı. Sanki o an masadaki bütün sesler sustu, sadece babasının kelimeleri havada asılı kaldı. "Baba" dedi, sesi ne yüksek ne de alçaktı ama içindeki sarsıntı belli oluyordu, "Devran gelsin, çalışsın, itirazım y
- Writer
