EN GÜZEL DUYGULAR
Sarvan’ın kucağında kahkahalar atan Miran’ın sesi avlunun duvarlarında yankılanırken, içimde tarifsiz bir huzur yayıldı. O an, dünyanın bütün yükü omuzumdan kalkmış gibi hissettim. Sarvan, oğlunu severken yüzündeki o yumuşaklık, hayatın bütün sertliğini unutturuyordu. “Yorulmuşsun,” dedim usulca, ellerimi onun koluna koyarak. Sarvan gözlerimin içine baktı, başını hafifçe salladı. “Ama sizi böyle görünce, bütün yorgunluğum geçti. İnsan işten eve değil, cennete döndüğünü sanıyor.” Gözlerim doldu, boğazım düğümlendi. Onu, oğlumuzu, yanımızdaki bu aileyi bana nasip eden Rabbime şükrettim. Sarvan kucağındaki Miran’ı yere indirdi. Küçük ayaklarıyla çimenlerin üzerinde seke seke koşarken, minik kollarını açtı: “Anneee! Baba! Koşalım!” Sarvan kahkaha atarak bana baktı. “Ne dersin hanım? Yarış
- Writer
