MİNİK PRENSES
Dördüncü ayın içindeydim artık. Karnımdaki küçük kıpırtılar henüz hissedilmese de içimde büyüyen hayatın varlığını kalbimin her atışında duyuyordum. Sabah aynada kendime baktığımda yüzümdeki değişimleri fark ediyor, gözlerimdeki o farklı ışığı görüyordum. Bir anne olduğumu bilmek… anlatılmaz bir huzurdu. Asmin çoktan Serhat’la evlenmiş, kendi yuvasını kurmuştu. Konaktan ayrıldığından beri ev biraz daha sessizdi. Ama o sessizliğin ortasında Miran’ın kahkahaları, Süreyya anne’nin duaları, Sarvan’ın yorgun ama huzurlu bakışları vardı. Bugün ise bambaşka bir heyecan içindeydik. Bebeğimizin cinsiyetini öğrenecektik. Miran’ı sabah Süreyya anneye bırakırken içimden bir parça kopar gibi oldu. Oğlum kucağımdan inmek istemedi önce, minik kollarını boynuma doladı. “Anne, gitme…” dedi dudaklarını b
- Writer
