Lost fragments of memories
Hindi ko maiwasan ang makaramdam nang labis na lungkot. Kada sulok ata ng palasyo ay naaalala ko si Solana at Solemn. Miss na miss ko na ang dalawang iyon. Ang kanilang kakulitan at paglalambing. Dalawang araw na ang nakalilipas simula nang umalis sila ngunit sobra-sobra pa rin ang kalungkutan. The only thing that lessens it, is the fact that they are now with their family. Pangungulila lamang ang nararamdaman ko. Hindi ko magawang mag-alala dahil tiyak naman na maayos sila sa piling ng kanilang magulang.
I sighed once again. Pinaglandas ko ang palad sa damit upang mawala ang gusot saka ito itinupi. Nakabalik na si Siana sa palasyo. Nalungkot din siya nang malaman na nakauwi na ang dalawa. Lalo na't hindi man lang nakapagpaalam. Hindi ko talaga inakala na sa ar
