"En çok sevdiğiniz şeyler , bizi en çok acıtan şeydir.."
Depoya geldiğimizden beri abimle kavga ediyorduk.
Neymiş efendim bu halde benim ayakta ne işim varmış?
Tanrı aşkına ben çocuk değildim. Kendi kararlarımı kendim verebilirdim.
Dakikalardır abimin bağırmasından da bıkmıştım.
''YETER!!''
Herkesin dikkati üzerimde toplanınca devam ettim.
''Gerçekten yeter! Geldiğimizden beri kavga ediyoruz. Ben çocuk değilim. Kendi kararlarımı kendim verebilirim. Burada olmayı ve her şeyi Laçin'in ağzından dinlemek için geldim.''
Abime dönüp öfkeli bakışlarımla baktım.
''Seninle kavga etmek için gelmedim.''
''Almira!''
''Hayır abi, bu sefer seni dinlemeyeceğim. Hatırlatırım ben de bir Korhan'ım ve Korhanlar istediği şeyi alana kadar vazgeçmez.''
Abim hiçbir şey söylemeyip önümden çekilince
