Ağabeyimin olduğuna inanamıyordum. 20 yıllık hayatım boyunca yalnızdım. Evet son üç yılında Umut ve ailesi vardı ama kanımdan biri yoktu. Yıllar sonra karşıma çıkıp ben senin ağabeyinim demişti. İnanmak istememiştim ama aynı doğum lekesi... Tanrım o gerçekten kardeşimdi.
Onu tanımıyordum ne yapacağına dair en ufak bir fikrim bile yoktu. Evet abim ama sonuçta herkesin adını duyduğunda kaçacak yer aradığı birisiydi. Bu da demek oluyor ki psikopatın tekiydi.
Bana ne kadar zarar ermeyeceğini söylese de korkuyordum ondan. Korkmadığımı söylesem de deli gibi korkuyordum.
Acaba bana zarar verir miydi? Veya Laçin'e bir şey yapar mıydı? Off!! Bilmiyorum. Bu adamdan her şey beklenirdi.
Sonuçta adamları beni buraya getirdiğinde ne kadar kızdığını kendi gözlerimle gördüm. Bahse varım bu öfkesinin
