Hastanede kalalı tam tamına 2 gün 12 saat 30 dakika olmuştu ve ben sürekli yatmaktan aşırı sıkılmıştım. Tamam ağır yaralandım, hareket ettikçe karnımdaki kesikler acı dalgası yolluyordu. Ancak gerçekten sıkılmıştım. Tüm değerlerimin stabil olmasına rağmen beni hastanede tutmaya niyetlilerdi. Kabul ediyorum haklılar ama bendeki de can yani. Yat yat sıkıldım.
Biri beni buradan çıkarsın cidden ağlayacağım artık.
Öf! Uyandığımdan beri yanımda kimse yoktu. Aşırı sıkılıyordum. Hadi tamam diğerleri gitmiş olabilir ama neden yatağım da gidiyor ki? Onunla yatarken en azından sıkılmıyordum.
Güçlü kollarını bana dolamasına, okyanus kokusunu içime çekmeye ihtiyacım vardı. Onu bulmalıydım. Yoksa sıkıntı ve özlemden delirecektim.
Üzerimdeki örtüyü kaldırıp bacaklarımı yataktan sarkıtarak oturdum.
