“Osman Abi, gülmesene!”
Bana inat ederek, gülüşlerini arttırdığında küçük bir çocuk gibi kollarımı göğsümün üzerinde bağladım. Ne vardı yani bir çocukla tartışmışsam? Kötü mü etmiştim yani? Hem bunda bu kadar gülünecek ne vardı?
Hala güldüğünü görünce burun kıvırdım. “Aşk olsun ama…”
“Osman yeter, gülmeyi kes.”
Ali Sahir, bir bana bir Osman Abi’ye bakarak konuştuğunda dudaklarımı büzdüm. Ali Sahir yine her zamanki gibi bana yardım etmiş, ayak bileğimi güzelce sarmıştı ancak Osman Abi arabaya bindiğimiz gibi ne olduğunu sorunca bende anlatmıştım. Keşke anlatmasaydım hala gülüyordu.
“Tamam abi ama…Allah affetsin çok güldüm.”
“Hala gülüyorsun. Hem ne var bu kadar gülünecek? Elma şekerimi almasa kavga eder miydim ben o çocukla?”
“Bir şeker için çocukla tartışmışsın bacım.”
“Sen bakma ç
