"Asan ba iyang putanginang bahay niyo?!” Sigaw nito muli sa akin.
Agad kong itinuro sa kanya ang daan papunta sa amin na kaagad niya rin namang minabilis paandarin ang kan’yang sasakyan.
Halatang madaling madali na ito. Tinignan ko lamang ang kan’yang itsura at parang sasabog na ito sa inis.
“Pasensiya ka na, Yi,” Paghihingi ko ng pasensiya, dahil halatang inis na inis na ito sa presensiya ko. “Ano pa nga ba magagawa ko?” Mahino’ng tanong nito at saka ipinikit sandali ang kan’yang mga mata.
“Pasensiya ka na talaga,” Pagpapasensiya ko muli. Tahimik siyang nag-drive at hindi nagkatagalan ay naandito na kami ngayon sa tapat ng aming bahay.
Napatingin ako sa kan’ya at tinignan muli ang bahay.
Walang ilaw at nakakatakot siya. Napalunok na lamang ako at tumingin sa gawi ni Yi. Ngayon ay na
