Henüz 100. yaşımda dünyaya gitmeme izin verilmişti. Ama kendi bedenimde gidemiyordum. Bende insanlardan uzak olmak için yılan formunda gitmeye karar verdim. Yaşım ve boyutlarım dolayısıyla küçük yavru bir yılandım. Yavaş yavaş etrafta gezerken çiçeklerin arasında küçük bir kız çocuğu vardı. Öyle güzeldi ki henüz ya 3 yada 4 yaşlarında olmalıydı. Çiçekleri koparmaya çalışıyor sevip öpüyor kendince bir şeyler diyordu. Konuşması pek anlaşılmıyordu sanki harfleri yutuyor gibiydi. Yavaşca yanına sokuldum beni fark edince önce göz göze geldik gözleri o kadar güzeldi ki bana sevgiyle bakıyordu. Saf sevgiydi gözlerindeki. Saçları dalga dalga bembeyaz teniyle küçücük ellerini bana uzattı. Çocuk olduğu için zarar göreceğini hesap edememişti annesi görse kesin beni öldürmeye çalışırdı. Ama o beni ell
