Isang taon na pala ang nakalipas at sariwa pa rin sa aking isip ang pagkabigo ko. Pero kahit ganoon pa man tanggap ko na rin sa sarili ko na hindi kami para sa isat isa.
Some times l still just cant believe that his gone. Ilang gabi din akong umiiyak at nagdusa pero pakiramdam ko ngayon parang unti unti na akong naka move on. Siguro ganun naman talaga diba porket nasaktan ka di ibig sabihin nun ay huli na ang lahat. Kailangan mong tumayo para sa sarili mo at look for something better. Hindi lahat ng masasamang alala ay talagang masama. Kung may natutunan man akong isang bagay mula sa mga nangyari ng kahapon? Lahat ng mga masasayang pangyayari sa buhay ay may katapusan pero hindi ibig sabihin nun na ang mga masasamang panagiginip ay magpapatuloy at lumagi habang buhay. Ika nga nila let go
