Esperanza P.O.V
Habang naglalakad ako papuntang koprahan ay hindi ko maiwasang iyuko ang ulo ko dahil kasi sa tuwing dumadaan ako ay napapalingon na sa akin ang mga kapitbahay namin. Nag bubulungan sila na siyang rinig na rinig ko naman.
Kalat na kasi sa buong baryo ang pagbubuntis ko at ang ginawang pagsugod ni inay sa mansyon ng mga Sagrado. Alam na rin ng lahat na si Gabriel ang ama nitong dinadala ko, kaya hindi ko na talaga alam kung paano aayusin pa ang gulong pinasok ko ngayon. Tanging buntong hininga na lamang ang nagagawa ko sa tuwing iniisip ang magiging kahinatnan ng lahar kapag sinabi ko ang totoo. Marami na ang madadamay at baka masira ko pa ang pinakaiingatang reputasyon ng pamilyang Sagrado.
Napahinto ako bigla sa paglalakad nang may mga lumapit sa akin at hinarangan ang
