ด้วยความคิดถึง

1739 Words

“อาเสกข์ !” สิ้นเสียงหวาน สองขาเรียวก็พลันก้าวยาวไปข้างหน้า ก่อนจะเร่งฝีเท้าวิ่งออกไปให้เร็วเท่าที่ใจปรารถนา ความรู้สึกขุ่นมัวที่มีต่อแฟนหนุ่มก่อนหน้ามลายหายไปจนสิ้น เพียงแค่เขามาปรากฏตรงหน้า หัวใจที่เคยห่อเหี่ยวพลันเบิกบานฟูฟ่องพองโต เพลินมาศวิ่งไปหาคนตัวโตที่กำลังอ้าแขนกว้างรอรับ และเมื่อเธอเข้าไปถึงก็กระโดดกอดเจ้าของร่างสูงด้วยความดีใจ เสกข์รวบแขนทั้งสองข้างรับร่างบางเข้าสู่อ้อมกอด พร้อมคลี่ยิ้มอย่างมีความสุข ใบหน้าหล่อเหลาเผยให้เห็นร่องรอยแห่งความเหนื่อยล้า เขาสู้อุตส่าห์เร่งทำงานให้เสร็จสิ้นก่อนเวลา และเมื่อความพยายามสำเร็จตามที่ตั้งใจ ชายหนุ่มก็ออกเดินทางจากประเทศสหรัฐอเมริกา มุ่งหน้ามาหาแฟนสาวที่ประเทศอังกฤษทันที ทั้งคู่คลายอ้อมกอดจากกัน สบประสานนัยน์ตานิ่งงัน ถ่ายทอดความรู้สึกมากมายที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาของคนทั้งคู่ ความคิดถึง... ความปรารถนา... และเหนือสิ่งอื่นใดคือความเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD