เช้าวันต่อมา เพลินมาศตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนขนาดคิงไซต์ภายในห้องนอนของเสกข์ เมื่อดวงตาคู่งามเผยอขึ้นก็พลันกะพริบถี่เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงจ้าในยามรุ่งอรุณของวันใหม่
คนตัวโตที่ตื่นก่อนตั้งแต่เช้าตรู่กำลังนั่งเอนกายเปลือยอกพิงหัวเตียง มือข้างหนึ่งถือไอแพดอ่านข่าวสารด้านการลงทุนและเศรษฐกิจ
เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กรู้สึกตัวตื่นขึ้น ชายหนุ่มจึงวางไอแพดในมือลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง ก่อนโน้มลงไปจุมพิตหน้าผากเกลี้ยงเกลา
“มอร์นิงครับที่รัก”
“อื้อ…มอร์นิ่งค่ะอาเสกข์ ตื่นมาทำอะไรแต่เช้าคะเนี่ย” เพลินมาศคว้าสมาร์ตโฟนข้างกายขึ้นมาดูเวลา เมื่อพบว่าเป็นเวลาเพียงเจ็ดโมงเช้า ก็เอ่ยถามพร้อมความรู้สึกง่วงเหงาหาวนอน เนื่องจากเมื่อคืนเธอโดนชายหนุ่มเคี่ยวกรำบทรักอย่างหนัก กว่าจะได้นอนก็เป็นเวลาเกือบตีสาม โดยเสกข์ได้ให้เหตุผลว่าต้องการตักตวงความสุขให้ได้มากที่สุด ก่อนที่เพลินมาศจะเดินทางไปประเทศอังกฤษ
“พอดีอามีงา
