Pagkatapos naming magniig ni Jeff ay agad itong umalis sa ibabaw ko. At parang basurang iniwan ko. Sobrang sakit sa dibdib. Kaya napaiyak na naman ako.
Nakakainis bakit ba hindi maampat-ampat ang mga luha ko sa aking mga mata. Dapat ngayon pa lang ay masanay na ako. Sa klase nang pakikitungo sa akin ng asawa ko. Kaya naman pinahid ko ang aking luha.
Balak ko sanang lumabas ng silid nang muling bumukas ang pinto at pumasok sa Jeff. Nagulat ako sa bagay na ibinigay nito sa akin.
Kaya nagtataka akong tumingin doon. "Inomin mo iyan araw-araw ko. Para hindi ka mabutis kung sakaling may mangyari sa atin. Ayaw ko nang maulit iyong gunawa mo sa akin anak!" mariing sabi nito sa akin.
Nanginginig ang kamay kong kinuha ko ang ibigay niyang pills sa akin. Parang hindi ko ito kayang inomin.
"Sig
