KINAGABIHAN labis akong nag-aalala dahil wala pa si Jeff. Pagtingin ko sa orasan ay alas-otso na ng gabi. Tapos ang lakas pa ng ulan sa labas ng bahay.
Napag-alaman ko rin kay Manang na mayroon itatayong hospital si Jeff dito. Kaya lagi itong umaalis. Ngunit ang nakakasama lang ng loob ay lagi nitong nakasama ang lintik na babaeng iyon.
Sa tuwing nakikita ko si Fellyn ay tila gusto ko itong sakalin. Hinding-hindi ko malilimutan ang mukha nito lalo ang pag-ngisi nitong tila nagtagumpay sa binabalak.
Ngayon lang din nagsink-in sa utak ko ang mga sinabi nito rati na sisirain niya ang pagsasama naming mag-asawa. Napaupo tuloy ako sa kama. Nagulat pa nga ako nang biglang tumunog ang cellphone at nakita kong si Jeff ang tumatawag.
Dala nang saya sa aking puso ay agad ko itong sinagot. Ngunit
