Pinahid ko ang mga luha mula sa aking pisngi. Mahina akong tumawa. "That's it. That's how I lost my mom and the reason why I don't trust people like you."
Hinawakan niya ang kamay ko. "I can't change the past... But I promise... I will take care of you. Gagawin ko lahat ng makakaya ko para lang maipakita ko na mapagkakatiwalaan mo ako. Hindi kita pipiliting magtiwala agad. You've been through a lot and I understand that... Just let me be by your side."
Ngumuso ako. Bakit ba ang sweet niya? Bakit ang gentle niya? Hindi ko kailanman naisip kung gaano kasarap sa pakiramdam na makahanap ng isang taong handang pakinggan ang tinatakbo ng isip mo. He touched my heart like no one before... And if he continues to do so, I don't have any reason to stop him.
