EP20

1283 Words

ไทด์รีบยกแก้วขึ้นหัวเราะกลบความเงียบทันที “เอ้า ๆ ๆ ดื่ม ๆ อย่ามองกันแบบนั้น เดี๋ยวเนื้อไหม้หมด!” เสียงหัวเราะแผ่ว ๆ ดังขึ้นรอบโต๊ะ บรรยากาศที่เริ่มตึงจึงคลายลงเล็กน้อย อินคาละสายตาจากอู่กัง เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อที่สุกแล้วใส่จานของแอนนาเงียบ ๆ “กินก่อน เดี๋ยวหิว” เขาพูดสั้น ๆ แอนนาพยักหน้ารับเบา ๆ “ขอบคุณค่ะ” ท่าทีเรียบง่ายนั้นทำให้หลายคนบนโต๊ะมองกันยิ้ม ๆ แม้อินคาจะเป็นคนเงียบๆ แต่การกระทำเล็ก ๆ แบบนี้มันดูเหมือนผู้ชายที่กำลังดูแลผู้หญิงของตัวเอง อู่กังมองภาพนั้นแล้วกระดกเบียร์ลงคอรวดเดียวหมดแก้ว ปึง เ ขาวางแก้วลงแรงกว่าปกติเล็กน้อย “ไอ้อินคา” เสียงของเขาเริ่มขุ่นนิด ๆ จากฤทธิ์แอลกอฮอล์ “แกนี่โชคดีจริงๆนะ งานก็ได้ทำใกล้ๆคุณผู้หญิงเอเรีย ตอนนี้ยังพาสาวสวยมานั่งข้างๆอีก” บางคนเริ่มมองหน้ากัน ไทด์ขมวดคิ้วเล็กน้อย อินคายังนั่งนิ่ง เขาหยิบผ้าเช็ดปากมาเช็ดมืออย่างใจเย็น ก่อนจะตอบเรียบ ๆ “ก็แค่กินข้าวกับเพื่อน” คำตอบสั้น ๆ นั้นทำให้อู่กังหัวเราะหึในลำคอ สายตาของเขาเลื่อนไปมองแอนนาอีกครั้ง “งั้นเหรอ…” เขาเอนตัวพิงเก้าอี้ อินคามองเขาตรง ๆ สายตานิ่งเหมือนผิวน้ำที่ไร้คลื่น “วันนี้มาดื่ม ก็ดื่มไป” เขาหยุดนิดหนึ่ง “อย่าหาเรื่อง” คำพูดนั้นไม่ได้ดัง แต่โต๊ะทั้งโต๊ะกลับเงียบลงทันที อู่กังจ้องเขาอยู่สองสามวินาที ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง “ฮ่า ๆ ๆ เออ ๆ ก็ได้ วันนี้วันดีนี่นะ!” เขายกขวดเบียร์ขึ้นอีกครั้ง แต่แววตาที่มองอินคายังเต็มไปด้วยความขุ่นมัว และในใจของอู่กัง ความคิดหนึ่งกำลังค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น ถ้าหาเรื่องอินคาตรง ๆ ไม่ได้… บางที การเล่นกับ ผู้หญิงของมัน อาจจะสนุกกว่า ...... เสียงเพลงจากลำโพงเก่า ๆ ของร้านยังคงดังคลอเบา ๆ เสียงหัวเราะของกลุ่มบอดี้การ์ดยังคงมีเป็นระยะ แต่ใครหลายคนเริ่มรู้สึกได้ว่าบรรยากาศที่โต๊ะนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ไทด์คีบเนื้อใส่ปากเคี้ยวไปพลางมองซ้ายมองขวาเหมือนกำลังประเมินสถานการณ์ “เอ้า ๆ กิน ๆ อย่าให้เสียบรรยากาศ วันนี้เลี้ยงนะเว้ย” คำพูดนั้นทำให้หลายคนหัวเราะกลับมาอีกครั้ง แอนนายกแก้วน้ำขึ้นจิบเล็กน้อย พยายามทำตัวเป็นปกติ แต่เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาของอู่กังที่มองมาเป็นระยะ มันไม่ใช่สายตาแบบที่คนทั่วไปมอง มันเหมือนกำลัง...ประเมินอะไรบางอย่าง อินคานั่งเอนหลังเล็กน้อย มือข้างหนึ่งถือแก้วเบียร์ เขาดูเหมือนไม่สนใจอะไร แต่ความจริงแล้วเขาสังเกตทุกอย่างอยู่เงียบ ๆ สายตาของเขาเหลือบไปทางอู่กังเป็นระยะ ผ่านไปอีกพักหนึ่ง อู่กังก็ลุกขึ้นยืน “ไปห้องน้ำแป๊บ” เขาพูดเสียงห้วนก่อนจะเดินออกจากโต๊ะไป ไทด์ถอนหายใจเบา ๆ “มันเริ่มเมาแล้วมั้ง” อินคาไม่ตอบอะไร เวลาผ่านไปอีกไม่กี่นาที แอนนาหยิบกระเป๋าขึ้นมาเล็กน้อย “ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ” เธอพูดกับอินคา อินคาพยักหน้าสั้น ๆ “อืม เดี๋ยวผมรอ” แอนนาลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะ แสงไฟนีออนสะท้อนบนไหล่เปลือยของเธอขณะเดินผ่านโต๊ะอื่น ๆ ไปด้านหลังร้าน ทางเดินไปห้องน้ำค่อนข้างเงียบ ต่างจากด้านหน้าที่เต็มไปด้วยเสียงคน ลมเย็นพัดผ่านเบา ๆ แอนนาเดินไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งยืนพิงกำแพงอยู่ตรงมุมทางเดิน อู่กัง! เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “อ้าว บังเอิญจัง” แอนนาชะงักเล็กน้อย “รีบไปไหนล่ะคนสวย” เขาพูดเสียงยาน ๆ แอนนาถอยหลังเล็กน้อย “ฉันจะไปห้องน้ำค่ะ” เธอพยายามเดินเลี่ยง แต่ทันทีที่เธอขยับผ่าน อู่กังก็ยื่นมือมาจับข้อมือเธอไว้ แรงจับของเขาหนักแน่น “ใจเย็นสิ” แอนนาขมวดคิ้วทันที“ปล่อยค่ะ” อู่กังหัวเราะเบา ๆ สายตาของเขาไล่มองเธออีกครั้ง ตั้งแต่ไหล่เปลือยจนถึงเอว “อินคามันโชคดีจริง ๆ นะ ได้ผู้หญิงแบบเธอ นมเป็นนม ตูดเป็น แถวยังสวยอีก” มืออีกข้างของเขาเลื่อนมาจับเอวของเธอเหมือนคนเมาเริ่มเสียมารยาท แอนนาผลักเขาทันที “อย่ามาแตะตัวฉัน!” เสียงของเธอดังขึ้นเล็กน้อยในทางเดินแคบ แต่อู่กังกลับยิ่งยิ้ม “ทำไมล่ะ” เขาขยับเข้ามาใกล้อีกก้าว “ก็เห็นว่าเธอกับไออินคาก็แค่—” ประโยคของเขาหยุดกลางคัน เพราะจู่ ๆ มือหนึ่งก็จับคอเสื้อเขาไว้ กระชาก! อู่กังถูกดึงไปกระแทกกำแพงอย่างแรง อินคายืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาเย็นเฉียบ นิ้วมือกำคอเสื้ออู่กังแน่นจนผ้ายับ “ฉันอุสาไม่อะไรกับแกแล้ว” เสียงของเขาต่ำมาก ต่ำจนแทบเป็นกระซิบ แต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน อู่กังยังไม่ทันตั้งตัวดี “เฮ้— ไอ้เวรนี่—” ปึก! อินคาผลักเขาอัดกำแพงอีกครั้ง ตามด้วยชกไปที่ใบหน้าของอู่กัง จนอู่กังสลบไป แอนนายืนอยู่ด้านหลัง หัวใจเธอยังเต้นแรง เธอไม่เคยเห็นอินคาในสภาพนี้มาก่อน ปกติเขาจะเย็น เงียบ แต่ตอนนี้ แววตาของเขา เหมือนคนที่พร้อมจะมีเรื่องจริง ๆ 🔥 อินคาเหมือนจะเอาเรื่องต่อ แต่แอนนาก็รีบจับแขนอินคาไว้ "พอเถอะค่ะ" อินคาหยุดเล็กน้อย มองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเหมือนกำลังเช็กว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า “เป็นอะไรไหม” แอนนาส่ายหัวเบา ๆ “ไม่ค่ะ…” เสียงของเธอยังสั่นเล็กน้อย อินคาพยักหน้า “ดี” เขาหันไปมองอู่กังเแวบหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ “คืนนี้พอก่อน” แอนนาเงยหน้ามองเขา “คะ?” “กลับเถอะ” เขาพูดสั้น ๆ อินคาเดินนำออกไปทางหน้าร้านโดยไม่พูดอะไรอีก แอนนาเดินตามเขาเงียบ ๆ เมื่อผ่านโต๊ะของบอดี้การ์ด ไทด์เงยหน้าขึ้นมองทันที “เฮ้ย จะกลับแล้วเหรอ” อินคาหยิบกระเป๋าสตางค์วางเงินไว้บนโต๊ะ “ฝากด้วย” ไทด์มองหน้าทั้งสองคนสลับกัน ก่อนจะพยักหน้าเหมือนเข้าใจบางอย่าง “โอเค เดี๋ยวทางนี้จัดการเอง” อินคาไม่ได้อธิบายอะไร เขาเพียงพาแอนนาเดินออกจากร้าน ลมกลางคืนพัดผ่านถนนข้างบริษัทของเอเรีย เสียงร้านปิ้งย่างค่อย ๆ ไกลออกไป ทั้งสองเดินมาถึงรถของอินคา แอนนาหยุดยืนครู่หนึ่ง สายตาของเธอมองเขาเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดเบา ๆ อินคาเลิกคิ้วนิดหน่อย “เรื่องอะไร” แอนนาหลบตาเล็กน้อย “เมื่อกี้…” อินคามองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเรียบ ๆ “ผมพาคุณมา” เขาหยุดเล็กน้อย “ก็ต้องดูแล” คำพูดนั้นเรียบง่ายมาก เหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่ไม่รู้ทำไมหัวใจของแอนนากลับเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ ระหว่างเธอกับเขา มันก็เป็นแค่ความสัมพันธ์เรื่องเงินเท่านั้นเอง… .......................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more