ณ ร้านปิ้งย่าง ข้างๆบริษัทของเอเรีย
บอดี้การ์ดกะเช้าทั้งหมดมารวมตัวกันดื่มสังสรรค์เฮฮา บางคนก็พาเมียมาด้วย บางคนก็พาเด็กๆสาวๆมา อินคาไปรับสาวแม่บ้านที่มีเซ็กส์ด้วยบ่อยๆมาดื่มกิน
ตั้งแต่ที่ทั้งมีอะไรกันมา เขากับเธอพึ่งได้รู้จักชื่อกัน เธอชื่อแอนนา เป็นหญิงสาววัย20กว่าๆ รุ่นราวคราวเดียวกับอินคา
เมื่อมาถึงร้านกับอินคาแสงไฟสาดลงบนไหล่เปลือยข้างหนึ่งของเธอ เสื้อเปิดไหล่สีครีมพริ้วเบาไปตามลม ทำให้ผิวขาวเนียนของเธอดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟนีออน
กางเกงยีนส์ขายาวเข้ารูปทำให้รูปร่างของเธอดูเพรียวและมั่นใจ ทุกย่างก้าวของแอนนามีจังหวะที่เป็นธรรมชาติ ราวกับเธอไม่เคยพยายามจะดึงดูดสายตาใคร แต่กลับมีผู้คนเผลอมองตามโดยไม่รู้ตัว
เส้นผมยาวของเธอปลิวไหวเล็กน้อยเมื่อสายลมพัดผ่าน แอนนายกมือขึ้นปัดปอยผมที่ตกลงมาข้างแก้ม และเดินเคียงข้างไปพร้อมกับอินคา
อินคาไม่ค่อยได้เห็นหญิงสาวคนนี้แต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ ซึ่งเธอดูดีมากจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นภายในหรือภายนอก
หนุ่มๆทั้งหลายต่างก็มองแอนนาอย่างไม่ล่ะสายตา โดยเฉพาะอู่กัง!
"ว้าววว อินคา สมแล้วๆ คริๆ" ไทด์กล่าวทักทายก่อนจะเรียกให้อินคาและแอนนามานั่งข้างๆ
อินคาส่ายหัวถอนหายใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำแซวของไทด์ ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ออกให้แอนนานั่งข้างๆ
โต๊ะไม้ยาวที่เต็มไปด้วยเตาปิ้งย่างร้อนฉ่า กลิ่นเนื้อย่างลอยคลุ้งผสมกับเสียงหัวเราะของบอดี้การ์ดทั้งกลุ่ม บรรยากาศครึกครื้นสำหรับงานเลี้ยงเล็กๆ หลังเลิกงาน
แอนนานั่งลงอย่างสุภาพ มือวางบนตัก ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ให้ทุกคน
"สวัสดีค่ะ" เธอพูดเสียงนุ่ม
ทันทีที่เธอนั่งลง สายตาของหนุ่ม ๆ หลายคนก็ยังคงแอบมองอยู่เป็นระยะ
อู่กังที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับผิวปากเบาๆ เขาไม่ชอบอินคา แต่วันนี้อินคาพาสาวสวยมาอู่กังจึงไม่แสดงท่าทีอะไรมาก
"โอ้โห ไอ้หนู... แกเก็บของดีไว้นี่หว่า"
อินคาไม่ได้สนใจอู่กัง คนพรรณนี้สนทนาด้วยแล้วอึดอัด เดี๋ยวจะมีปัญหาซะ
ไทด์รีบคีบเนื้อวางลงบนตะแกรง เสียงเนื้อกระทบเตาดัง ฉ่าาา กลิ่นหอมลอยขึ้นทันที
"เอ้า ๆ วันนี้ไม่ต้องเกรงใจ กินให้เต็มที่!"
บอดี้การ์ดคนอื่นยกแก้วชนกัน เสียง กริ๊ง ดังต่อเนื่อง
แอนนามองบรรยากาศรอบตัวอย่างแปลกใจเล็กน้อย เธอไม่เคยเห็นอินคาอยู่ท่ามกลางคนมากมายแบบนี้มาก่อน
ปกติเวลาเจอกัน เขามักจะเงียบ ๆ สุขุม และค่อนข้างลึกลับ แต่ตอนนี้ อินคาดูเหมือนผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังนั่งดื่มกับเพื่อน
เธอหันไปมองเขาเล็กน้อย
อินคากำลังคีบเนื้อพลิกบนเตา สีหน้าสบายๆ เหมือนจะรู้ตัวว่าถูกมอง เขาเหลือบตาหันมาทันที
สายตาของทั้งสองสบกันครู่หนึ่ง อินคาเลิกคิ้วเล็กน้อย
"มองอะไร"
แอนนาหลุดหัวเราะเบาๆ "เปล่าค่ะ แค่ไม่คิดว่าคุณจะมีเพื่อนเยอะขนาดนี้"
ไทด์ที่ได้ยินพอดีรีบโพล่งขึ้นทันที
"คนสวย เธอรู้มั้ยว่ากว่าจะชวนมันมากินได้ ยากเย็นแสนเข็ญ และปกติมันไม่ค่อยพาสาวมาให้ดูหรอก วันนี้ถือว่าเปิดตัวนะ!"
เสียงโห่แซวรอบโต๊ะดังขึ้นอีกครั้ง แอนนาหน้าแดงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
ส่วนอินคากลับหยิบแก้วเบียร์ขึ้นดื่มเงียบ ๆ เหมือนไม่ได้ใส่ใจคำแซวพวกนั้น
แต่ใต้โต๊ะ มือของเขากลับเลื่อนมาแตะหลังมือของแอนนาเบา ๆ เพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะปล่อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แอนนาชะงักเล็กน้อย หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ถึงแม้จะเคยหลับนอนกับเขามาสองสามครั้งแต่ทุกครั้งก็แค่เพื่อเงินไม่มีความรู้สึกอย่างอิ่น
ในขณะที่รอบโต๊ะยังคงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ การชนแก้ว และกลิ่นเนื้อย่างที่ลอยคลุ้งไปทั่วร้านยามค่ำคืน 🔥🍻
ผ่านไป 1 ขั่วโมง
แอนนาค่อย ๆ เริ่มผ่อนคลายขึ้นหลังจากนั่งไปสักพัก เธอช่วยพลิกเนื้อบนตะแกรงบ้าง หยิบจานให้คนข้าง ๆ บ้าง ท่าทางเป็นธรรมชาติของเธอทำให้หลายคนยิ่งรู้สึกเอ็นดู
แต่มีสายตาคู่หนึ่งที่มองเธอไม่เหมือนคนอื่น
อู่กัง
ชายร่างใหญ่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามกำลังจิบเบียร์ช้า ๆ ดวงตาแคบของเขามองแอนนาอย่างพินิจพิเคราะห์
เขาไม่ชอบอินคามานานแล้ว ตั้งแต่วันที่อินคาเข้ามาในทีม ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะหมุนรอบตัวผู้ชายคนนั้นไปหมด
คุณผู้หญิงเอเรียชื่นชม
เพื่อนร่วมงานให้ความเชื่อถือ
แม้แต่ภารกิจสำคัญก็มักตกไปอยู่ในมืออินคา
อู่กังไม่เคยพูดออกมาตรง ๆ แต่ในใจเขาไม่พอใจอยู่ลึก ๆ และตอนนี้… อินคายังพาผู้หญิงที่สะดุดตาขนาดนี้มานั่งข้างตัวอีก
อู่กังที่เริ่มเมายกมุมปากเล็กน้อย
สายตาเขากวาดมองแอนนาตั้งแต่ไหล่เปลือยที่โผล่พ้นเสื้อเปิดไหล่ ไล่ลงมาถึงเอวที่ถูกกางเกงยีนส์เข้ารูปโอบเอาไว้
“แอนนาใช่ไหม” เสียงของเขาดังขึ้นกะทันหัน
แอนนาเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย
“คะ?”
อู่กังยิ้มกว้าง
“มานั่งฝั่งนี้ก็ได้นะ ฝั่งนั้นควันเยอะ เดี๋ยวเสื้อสวย ๆ จะเหม็นหมด”
คำพูดนั้นฟังดูเหมือนหวังดี แต่สายตาของเขากลับไม่ได้หวังดีเท่าไร ไทด์เหลือบมองสถานการณ์เงียบๆ เหมือนเริ่มจับบรรยากาศแปลก ๆ ได้
อินคาที่กำลังเทเบียร์อยู่หยุดมือไปเสี้ยววินาที เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้น แต่ดวงตาคมกลับเลื่อนไปมองอู่กังช้า ๆ
เงียบ เงียบพอให้คนที่นั่งใกล้ ๆ เริ่มรู้สึกได้
แอนนายิ้มสุภาพก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันนั่งตรงนี้ก็โอเค”
คำตอบของเธอนุ่มนวล
แต่กลับทำให้อู่กังหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาหัวเราะในลำคอ “งั้นเหรอ” ก่อนจะยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม
แต่สายตาของเขายังไม่ละจากแอนนา ในขณะที่อินคาวางขวดเบียร์ลงบนโต๊ะช้า ๆ
กึก
เสียงขวดกระทบไม้ดังพอให้คนข้าง ๆ เงียบลงเล็กน้อย
อินคาเงยหน้าขึ้นในที่สุด สายตาคมนิ่งของเขาจ้องอู่กังตรง ๆ
ไม่มีรอยยิ้ม
ไม่มีคำพูด
แต่ทุกคนบนโต๊ะรู้ดี
บรรยากาศกำลังเริ่มตึงขึ้นอย่างช้า ๆ 🔥
แม้อินคาจะไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับแอนนา แต่เขาเป็นคนพาเธอมาที่นี่ ทุกคนต้องให้เกียรติเธอในฐานะผู้หญิงของเขา