EP11

1264 Words

ประตูห้อง VIP เปิดออกช้า ๆ แสงไฟสีอำพันจากในห้องส่องออกไปยังทางเดินพรมแดงด้านนอก ก่อนที่ร่างสูงของชายคนหนึ่งจะก้าวเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน เป็นคาร์ลในชุดสูทสีดำเข้ม ดูเรียบหรูแต่ทรงอำนาจ ใบหน้าคมสันของชายวัยกลางคนยังคงสงบนิ่งเหมือนทุกครั้ง ดวงตาสีเทาเย็นชาของเขากวาดมองทั่วห้องเพียงแวบเดียว อินคายืนอยู่ด้านหลังเอเรีย ท่าทางของเขาดูผ่อนคลาย แต่สายตากลับนิ่งและระวังทุกการเคลื่อนไหว สายตาของคาร์ลหยุดอยู่ที่เขาเพียงครู่หนึ่ง แค่ครู่เดียวเท่านั้น ก่อนที่มันจะเลื่อนไปหาเจ้าของห้อง เอเรีย หญิงสาวยังคงนั่งอยู่บนโซฟาเหมือนเดิม ขาข้างหนึ่งไขว้ทับอีกข้างอย่างสง่างาม แก้วไวน์สีแดงเข้มอยู่ในมือของเธอ รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏที่มุมปาก เหมือนภรรยาที่กำลังต้อนรับสามีที่กลับมาจากการทำงาน “มาเที่ยวดึกจังเลยนะคะ” เสียงของเธอนุ่มนวล คลิก ลูกน้องของคาร์ล 1 คนล็อคประตู คาร์ลนั่งลงข้างๆเอเรีย “งานเยอะนิดหน่อย” เขาตอบเรียบ ๆ สายตาของเขากวาดมองโต๊ะกระจกตรงหน้า เห็นขวดวิสกี้ที่เปิดอยู่ แก้วเหล้าอีกใบที่อินคาพึ่งวางลง ทุกอย่างดูเหมือนการนั่งคุยดื่มธรรมดา แต่สำหรับคาร์ล ไม่มีอะไรในห้องนี้ที่หลุดจากการสังเกตของเขา เอเรียยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเล็กน้อย “งั้นคุณควรพักผ่อนนะคะ” คาร์ลไม่ตอบทันที เขาหยิบขวดวิสกี้ขึ้นมา รินลงในแก้วใหม่ของตัวเองช้า ๆเสียงของเหลวสีทองกระทบแก้ว กรึ๊ง เขาเขย่าแก้วนิดหนึ่งก่อนจะยกขึ้นจิบ “บอดี้การ์ดคนใหม่เหรอ” คาร์ลพูดเรียบ ๆ เอเรียยิ้ม “ใช่ ฉันพึ่งรับเขามาไม่นาน” "หน่วยก้านใช้ได้เลย แต่เด็กไปหน่อย" คาร์ลกล่าวและเหลือบมองอินคาเล็กน้อย เอเรียหัวเราะเบา ๆ “เด็กก็จริงค่ะ…แต่ฝีมือไม่เด็กนะ” เธอพูดพลางหมุนแก้วไวน์ในมือช้า ๆแสงไฟสีอำพันสะท้อนผ่านของเหลวสีแดงเข้มเหมือนเลือด คาร์ลเลิกคิ้วเล็กน้อย “งั้นเหรอ” เขาหันไปมองอินคาอีกครั้ง คราวนี้มองนานขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่าง อินคาสบตาเขานิ่ง ไม่มีการหลบสายตา ไม่มีท่าทีเกรงกลัว บรรยากาศในห้องเย็นลงอย่างเงียบ ๆ แต่เอเรียกลับเป็นฝ่ายตัดบทก่อน “คุณมาหาฉันดึก ๆ แบบนี้…คงไม่ได้มาแค่ดูบอดี้การ์ดของฉันหรอกมั้งคะ” "สามีมาทักทายภรรยาไม่ได้หรือไง" คาร์ลยิ้มเล็กน้อยก่อนจะโอบเอวของเอรียนเข้ามา เอเรียไม่ได้ขยับหนี เธอเพียงปล่อยให้แขนของคาร์ลโอบเอวตัวเองไว้ตามธรรมชาติ เหมือนมันเป็นเรื่องปกติของสามีภรรยา กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเขาลอยมาใกล้ เอเรียหันหน้าไปมองเขาเล็กน้อย รอยยิ้มบางยังคงอยู่บนริมฝีปาก “ได้สิคะ” เธอตอบเสียงนุ่ม “แต่ปกติคุณไม่ค่อยมีเวลามาทักทายฉันตอนดึก ๆ แบบนี้” คาร์ลหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แขนของเขายังคงวางอยู่ที่เอวของเธออย่างผ่อนคลาย “บางครั้งผมก็คิดถึงภรรยาของผมเหมือนกัน” เขาพูดเรียบ ๆ เอเรียยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเล็กน้อย “งั้นก็น่าประทับใจมากค่ะ” เธอวางแก้วลงบนโต๊ะกระจกเบา ๆ กึก คาร์ลมองเธออยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไป แต่ดวงตาสีเทาคู่นั้นกลับเย็นเฉียบเหมือนเดิม “ผมได้ยินเรื่องแปลก ๆ มานิดหน่อยวันนี้” เขาพูดเหมือนกำลังคุยเรื่องข่าวทั่วไป “เรื่องอะไรคะ”เอเรียเลิกคิ้วเล็กน้อย คาร์ลหมุนแก้ววิสกี้ในมือของเหลวสีทองกระทบผนังแก้วเบา ๆ “ลูกน้องของผมหายไป” เอเรียทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย “หายไป?” คาร์ลพยักหน้า “สิบสองคน” เขาพูดเหมือนกำลังพูดถึงตัวเลขในบัญชี เอเรียเงียบไปเสี้ยววินาทีก่อนจะยกไหล่เล็กน้อย “โลกมันอันตรายนะคะ” เธอพูดเรียบ ๆ “โดยเฉพาะงานของคุณ” คาร์ลยิ้มบาง ๆ “ใช่…อันตรายจริง ๆ” เขายกแก้วขึ้นจิบอีกครั้ง จากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนไปที่อินคา “แปลกดี” คาร์ลพูดต่อ “คนของผมหายไปแถวโกดังท่าเรือ” เขาหยุดเล็กน้อย “กล้องของลูกน้องผมถ่ายคนๆนึงๆได้ รูปร่างท่าทางเหมือนบอดี้การ์ดคนใหม่ของคุณ” ความเงียบตกลงมาในห้อง อินคายังคงยืนเหมือนเดิม ไม่ขยับ ไม่อธิบาย เอเรียกลับหัวเราะเบา ๆ “คุณกำลังบอกว่า…” เธอหันไปมองอินคาแวบหนึ่ง “…เด็กคนนี้ทำให้ลูกน้องของคุณหายตัวไปเหรอคะ” คาร์ลไม่ตอบทันที เขาเพียงมองเธอ จากนั้นก็ยิ้ม “ผมยังไม่ได้พูดแบบนั้น” เอเรียเอนหลังพิงโซฟา แขนของคาร์ลยังคงวางอยู่ที่เอวของเธอ “ดีค่ะ”เธอพูดสบาย ๆ “เพราะถ้าบอดี้การ์ดของฉันเก่งขนาดนั้นจริง…” เธอหันกลับไปสบตากับอินคา “…ฉันคงต้องขึ้นเงินเดือนให้เขา” คาร์ลหัวเราะเบา ๆเสียงหัวเราะนั้นสั้นมากจากนั้นเขาก็วางแก้วลงบนโต๊ะ กึก แขนที่โอบเอวเอเรียค่อย ๆ คลายออก เขาลุกขึ้นยืนช้า ๆ “ผมก็แค่เล่าให้ฟัง” คาร์ลพูดเรียบ ๆ “ช่วงนี้มีของบางอย่างของผมหายไป” เขาหันไปมองอินคาอีกครั้ง สายตาคมกริบ “แฟลชไดร์อันหนึ่ง” อินคาไม่ตอบ เอเรียเอียงศีรษะเล็กน้อย “แล้วมันสำคัญมากเหรอคะ” คาร์ลยิ้มมุมปาก “มากพอที่บางคนอาจต้องตายเพราะมัน” บรรยากาศในห้องเย็นลงทันที เอเรียหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาอีกครั้ง “งั้นหวังว่าคุณจะหาเจอนะคะ” เธอพูดเหมือนอวยพร คาร์ลมองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย “ผมก็หวังแบบนั้นเหมือนกัน” เขาหันไปที่ประตู ลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่รีบปลดล็อคทันที คลิก ก่อนออกจากห้อง คาร์ลหยุดเล็กน้อย เขาหันกลับมามองเอเรียอีกครั้ง “ดูแลตัวเองดี ๆ นะ” เขาพูดเรียบ ๆ “คืนนี้เมืองนี้ไม่ค่อยปลอดภัย” เอเรียยิ้มบาง “ฉันมีบอดี้การ์ดนี่คะ” เธอพยักหน้าไปทางอินคา คาร์ลมองอินคาอีกครั้ง เพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพูดเบา ๆ “ใช่…” รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าเขา “…ผมก็หวังว่าเขาจะเก่งจริงอย่างที่คุณบอก” จากนั้นคาร์ลก็เดินออกไป ประตูปิดลง ห้อง VIP กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง เอเรียยังคงนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ หายไป เธอถอนหายใจเบา ๆ “สามีของฉันเริ่มดมกลิ่นได้แล้ว” อินคามองไปที่ประตู ก่อนจะพูดสั้น ๆ “เขาอันตราย” เอเรียยิ้มมุมปาก “แน่นอน” เธอพูดเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบ แฟลชไดร์สีดำเล็ก ๆ จากกระเป๋าวางมันลงบนโต๊ะ กึก “เพราะฉันแต่งงานกับเขาเอง” ดวงตาของเธอเย็นลงทันที “และฉันรู้ดีว่า…”เธอมองไปที่ประตูที่คาร์ลเพิ่งเดินออกไป “…เขาจะไม่หยุด จนกว่าจะรู้ความจริง”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more