EP13

1451 Words

ภายในห้องของอินคาในคืนเดียวกันหลังจากกลับจากคลับแสงจันทร์ "อ๊า! จุกจัง! คุณเบาๆหน่อยสิคะ" ภายในห้องนอน ร่างหนาของอินคากำลังกระแทกบั้นท้ายของหญิงสาวอย่างรุนแรงจนหญิงสาวร้องออกมาด้วย เขาเสียวปนจุก อินคาที่เหงื่อเต็มตัวยังคงกระแทกกระทั้นไม่เบามือ ยิ่งเขานึกถึงใบหน้าของเอเรียเจ้านายสาวอารมณ์ของเขาก็ยิ่งพุ่งผล่าน ผ่านไปเกือบ 3 ชั่วโมง..... หลังจากเสร็จกิจ อินคายังคงนิ่งอยู่ตรงหน้าต่างครู่หนึ่ง ลมหายใจของเขาหนักและร้อน เหงื่อเกาะตามแผ่นหลังและแผงอกกว้าง เสียงดนตรีจากถนนด้านล่างลอดเข้ามาแผ่วเบาผ่านหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ ภาพของ เอเรีย ยังคงติดอยู่ในความคิดของเขาอย่างชัดเจน หญิงสาวในชุดสูท ผู้หญิงที่ทั้งสวย เยือกเย็น และอันตรายในเวลาเดียวกัน อินคาขมวดคิ้วนิด ๆ ในห้อง VIP ตอนนั้น…ถ้าเขาต้องการจริง ๆ เขาสามารถทำอะไรก็ได้ เอเรียเมา เธอแทบจะยืนไม่ไหวด้วยซ้ำ แต่เขาไม่ทำ ไม่ใช่เพราะกลัว อินคาไม่เคยกลัวใคร เขาผ่านการต่อสู้ ผ่านสถานการณ์ที่เสี่ยงตายมานับครั้งไม่ถ้วน ฆ่าคนมามากมาย หลับนอนกับผู้หญิงมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แต่กับเอเรีย…มันต่างออกไป เขาไม่ชอบความรู้สึกที่เหมือนกำลัง ข้ามเส้นบางอย่าง เหมือนถ้าเขาทำแบบนั้น…อะไรบางอย่างจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ................ ตอนเช้าอินคา ไปร้านรถเพื่อซื้อรถมอไซค์ เขาชอบขับมอไซค์ ยิ่งคันใหญ่ๆยิ่งดี ตอนนี้เขามีเงินในบัญชีอยู่หลายสิบล้านไหนจะเงินที่ย่าซินให้เป็นรางวัลตอบแทน ไหนจะเงินจาก ส.ส. คาร์ล ซิน ไหนจะค่าจ้างของเอเรีย ตอนนี้อินคาไม่เดือดร้อนเรื่องอีกแล้ว ในอนาคตเขาจะมีมากกว่านี้อีกหลายเท่า ช่วงบ่ายๆ อินคาจะต้องมาเปลี่ยนเวรบอดี้การ์ด เขากับไทด์เพื่อนบอดี้การ์ดด้วยกันต้องรอที่บ้านตระกูลซินเพื่อพาเอเรียไปข้างนอก ไม่นานนักเอเรียก็ออกมาจากบ้านพร้อมกับลูกสาว ซินซิน ของเธอ เมื่อเอเรียเห็นอินคาดวงตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย เรื่องเมื่อคืนที่คลับเธอจำมันได้แม้ว่าเธอจะเมาก็ตาม แต่เธอก็ยังคงความสงบนิ่งเอาไว้ แต่เมื่อซินซินเห็นอินคา ดวงตาของเธอก็แข็งขึ้นมาทันที "แม่ค่ะ ทำไมไอ้บ้านนอก ถึงเป็นบอดี้การ์ดของแม่ได้ล่ะคะ" "ซินซิน!" เอเรียเสียงแข็งขึ้นมาเล็กน้อย "เขาเป็นคนช่วยคนย่าไว้และตอนนี้เขาก็เป็นบอดี้การ์ดของแม่ ลูกควรพูดจากับเขาให้ดีกว่านี้" "ชิ!" ซินซินเชิดหน้าไม่สนใจ อินคายืนพิงประตูรถตู้เงียบ ๆ สีหน้าของเขาแทบไม่เปลี่ยน ดวงตาคมเพียงเหลือบมองเด็กสาวแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับไปมองถนนเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก ไทด์ที่ยืนอยู่อีกฝั่งของรถกระแอมเบา ๆ เหมือนพยายามกลั้นขำ ซินซินกอดอก มองอินคาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบัง “ดูยังไงก็เหมือนคนงานก่อสร้างมากกว่าบอดี้การ์ด” อินคายักไหล่นิดเดียว “ก็เคยทำ” คำตอบสั้นๆของเขาทำให้ซินซินชะงักไปครู่หนึ่ง “พอได้แล้ว ซินซิน” เอเรียถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเดินขึ้นรถตู้อย่างสง่างาม วันนี้เธอสวมสูทสีครีมเรียบหรู ผมยาวถูกมัดรวบต่ำอย่างเรียบร้อย แว่นกันแดดสีเข้มช่วยปกปิดดวงตาคมที่ดูเย็นอยู่เสมอ “ขึ้นรถ” เอเรียเอ่ยเรียกลูกสาว ซินซินยังทำหน้าบึ้ง แต่ก็ยอมเดินไปขึ้นรถ ก่อนจะเข้าไป เธอหันกลับมามองอินคาอีกครั้ง “ถ้าขับรถไม่ดี ฉันจะฟ้องแม่ให้ไล่นายออก” อินคาเลิกคิ้วนิด ๆ “งั้นคงต้องขับดี ๆ แล้วล่ะ” ไทด์หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เอเรียหันมามองอินคา “วันนี้เราไปบริษัทก่อน แล้วตอนเย็นมีนัด” อินคาพยักหน้าสั้น ๆ “ครับ” เขาเปิดประตูฝั่งคนขับของรถตู้แล้วขึ้นไปนั่ง มือใหญ่จับพวงมาลัยอย่างมั่นคง ไทด์ขึ้นมานั่งเบาะหน้าข้าง ๆ ตามหน้าที่บอดี้การ์ด เครื่องยนต์ถูกสตาร์ต เสียงเครื่องดังทุ้มเบา ๆ รถตู้ค่อย ๆ เคลื่อนออกจากประตูบ้านตระกูลซินอย่างนุ่มนวล ภายในรถเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ซินซินนั่งกอดอกอยู่เบาะหลังข้างเอเรีย สายตาของเธอยังคงมองไปที่อินคาผ่านกระจกมองหลังเหมือนกำลังจับผิด อินคาเห็นทุกอย่างจากกระจก แต่เขาไม่ได้พูดอะไร ไทด์หันไปมองกระจกหลังแล้วพูดเล่นขึ้นมา “คุณหนูมองขนาดนั้น ระวังหลงเสน่ห์บอดี้การ์ดนะครับ” “ใครจะไปหลงไอ้บ้านนอกแบบนั้น!” ซินซินตอบทันที ไทด์หัวเราะเบา ๆ อินคายังคงขับรถนิ่ง ๆ เหมือนไม่ได้ยินอะไร เอเรียนั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น “วันนี้ที่บริษัทมีประชุมกับฝ่ายการเงิน แล้วช่วงเย็นเราต้องไปดูที่ดินแถวท่าเรือ” “ครับ” อินคาตอบสั้น ๆ ถนนในช่วงบ่ายรถเริ่มเยอะ รถตู้ค่อย ๆ วิ่งออกสู่ถนนใหญ่ของเมือง ผ่านไปประมาณสิบนาที จู่ ๆ อินคาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ดวงตาคมของเขามองกระจกมองข้าง มีรถ SUV สีดำคันหนึ่งตามหลังพวกเขามาตั้งแต่ออกจากถนนสายหลัก ตอนแรกเขาไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้มันยังตามมาและระยะห่างแทบไม่เปลี่ยน อินคาเอ่ยเสียงเรียบ “ไทด์” “ว่าไง” “รถสีดำคันหลัง” ไทด์หันไปมองกระจกหลังทันทีเขาจ้องอยู่สองวินาทีแล้วสีหน้าก็จริงจังขึ้น “เห็นแล้ว” ซินซินขมวดคิ้ว“อะไรเหรอ” เอเรียไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาของเธอเริ่มเย็นลง อินคาพูดเหมือนรายงานสถานการณ์ “ตามเรามาสามแยกแล้ว” ไทด์พยักหน้าเบา ๆ มือของเขาขยับไปใกล้เสื้อสูทที่มีปืนซ่อนอยู่ด้านใน รถ SUV สีดำยังคงตามมา ไม่เร่ง ไม่ช้า เหมือนเงา เอเรียมองผ่านกระจกหลังเล็กน้อย “คิดว่าเป็นใคร” อินคาไม่ตอบทันที เขาหมุนพวงมาลัยเลี้ยวเข้าซอยหนึ่งอย่างกะทันหัน รถตู้เร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย ผ่านไปไม่ถึงห้าวินาที รถ SUV คันนั้นก็เลี้ยวตามเข้ามา ไทด์ยิ้มมุมปาก “งั้นก็ชัดแล้ว” ซินซินเริ่มรู้สึกตึงเครียด“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” อินคาพูดสั้น ๆ โดยยังมองถนน “มีคนอยากเจอแม่เธอ” ซินซินอึ้งไปเล็กน้อย เอเรียยังคงสงบนิ่งเหมือนเดิมแต่ดวงตาของเธอหรี่ลงเล็กน้อย “อินคา” “ครับ” "จะทำยังไงดี" เอเรียเริ่มกังวลเล็กน้อยเพราะในรถนี้มีซินซินอยู่ด้วย อินคาเงียบไปครู่นึงก่อนจะกล่าว "ข้างหน้ามีซอยเล็กๆอยู่ ผมจะขับเข้าไปในนั้นและเปลี่ยนให้ไทด์มาขับแทน ผมจะลงไปจัดการพวกมันเอง" เอเรียมองกระจกหลังอีกครั้ง รถ SUV สีดำยังคงตามมาไม่ห่าง เสียงเครื่องยนต์ของมันเริ่มดังขึ้นเหมือนกำลังเร่งเข้ามาใกล้ อินคากวาดตามองถนนข้างหน้าอย่างรวดเร็ว “อีกประมาณสองร้อยเมตร” ไทด์พยักหน้าเข้าใจทันที ซินซินเริ่มจับแขนแม่แน่นขึ้นเล็กน้อย “แม่…” เอเรียเอามือแตะมือของลูกเบา ๆ แม้สีหน้าจะยังสงบ แต่แววตาเริ่มตึงเครียด รถตู้พุ่งไปข้างหน้า ก่อนที่อินคาจะหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าซอยแคบอย่างกะทันหัน! ยางรถเสียดสีกับถนนดัง เอี๊ยด!! รถ SUV คันนั้นเลยไปเล็กน้อย จากนั้นก็เลี้ยวยูเทิร์นกลับมา อินคาพูดสั้น ๆ “ถึงแล้ว” รถตู้พุ่งเข้าไปลึกในซอยที่แทบไม่มีรถผ่าน อินคาเหยียบเบรก รถหยุดกะทันหัน เขาปลดเข็มขัดนิรภัยทันที “ไทด์ เปลี่ยน” “โอเค” ทั้งสองเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเหมือนซ้อมกันมาแล้ว อินคาเปิดประตูลงจากฝั่งคนขับ ขณะที่ไทด์รีบสลับไปนั่งหลังพวงมาลัย เอเรียมองเขาด้วยความเป็นห่วง “ระวังตัว” อินคาเพียงพยักหน้าเล็กน้อย รถตู้เร่งออกไปจากซอยทันทีโดยมีไทด์เป็นคนขับ เหลืออินคาเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่กลางซอยแคบๆ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more