EP18

1602 Words

หลังจากเอเรียพูดจบ ห้องทำงานก็เงียบลงอีกครั้ง คำพูดของเธอไม่ได้อ้อมค้อมเลย “เพราะฉะนั้นฉันถึงอยากให้เธออยู่ข้างกายฉัน” อินคามองเธออยู่ครู่หนึ่ง แววตาของเขานิ่งลึกจนอ่านไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ลมจากเครื่องปรับอากาศพัดควันบุหรี่ที่ยังหลงเหลืออยู่ให้ลอยจางไปช้า ๆ ในที่สุดอินคาก็ลุกขึ้นจากโซฟา “ผมจะคิดดูครับ” เขาตอบสั้นๆ อินคาหยิบเสื้อสูท ก่อนจะเดินไปที่ประตู ทิ้งให้เอเรียยืนอยู่คนเดียวในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยแสงไฟของเมือง ................ วันต่อมา คอนโดของอินคา ห้องพักของเขาอยู่ชั้นบนสุดของอาคาร ห้องกว้างแต่เรียบง่าย ไม่มีของตกแต่งมากนัก อินคาปิดประตูห้อง เสียงล็อกดัง คลิก เขาถอดเสื้อโค๊ทวางไว้บนเก้าอี้ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะไม้ตัวหนึ่งและวางถุงไว้บนโต๊ะ กระดาษสีเหลืองเก่าๆถูงนำออกมาจากถุง ตามด้วยผงสีดำ มีดสั้น ด้ายสีแดง และกล่องไม้เล็ก ๆ อินคานั่งลงเงียบๆกลางพื้นห้อง ดวงตาของเขาสงบนิ่ง มันเย็นและลึกเหมือนบ่อน้ำที่ไม่มีใครเห็นก้น เขาหยิบมีดขึ้นมา ปลายมีดกรีดลงที่ปลายนิ้วตัวเองเล็กน้อย หยดเลือดสีแดงเข้มให้หยดลงบนกระดาษสีเหลือง จากนั้นเขาก็เริ่มวาด เส้นบางอย่างปรากฏขึ้นบนกระดาษ มันไม่ใช่ตัวอักษรธรรมดา แต่เป็นอักขระโบราณที่บิดเบี้ยวเหมือนสิ่งมีชีวิต เส้นหนึ่งเชื่อมกับอีกเส้น วงกลมซ้อนทับกันหลายชั้น เมื่อวาดเสร็จ อินคาก็วางกระดาษลงบนพื้น เขาโปรยผงสีดำลงไปบนอักขระ จากนั้นหยิบด้ายสีแดงขึ้นมา ผูกเป็นรูปปมประหลาดแล้ววางไว้ตรงกลางวง อินคาหลับตา ริมฝีปากของเขาขยับช้า ๆ เสียงสวดที่ไม่มีภาษาใดๆในโลกนี้ค่อย ๆ ดังขึ้นในห้อง ลมเย็นพัดผ่านห้องทั้งที่หน้าต่างปิดสนิท ไฟในห้องกะพริบเบา ๆผงสีดำบนพื้นเริ่มสั่น จากนั้น… มันค่อย ๆ รวมตัวกันเหมือนมีบางอย่างกำลังลุกขึ้นจากเงา รูปร่างเล็กๆ ปรากฏขึ้นเหนือวงอักขระ มันไม่มีรูปร่างแน่นอนเหมือนเงาที่มีชีวิต ดวงตาสีแดงเล็ก ๆ สองจุดค่อย ๆ เปิดขึ้นในความมืด นี่คือวิชาอาคมสายมืด อาคมอัญเชิญเจตภูติ อินคาลืมตา เขามองสิ่งนั้นนิ่ง ๆ “ไปหาเธอ” เสียงของเขาเรียบมาก เงานั้นขยับเหมือนกำลังฟัง อินคาพูดต่อ “เฝ้ามองเอเรียตลอดเวลา ถ้าเธอตกอยู่ในอันตราย” ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย “กลับมาหาฉันทันที” สิ่งมีชีวิตจากเงาสั่นเล็กน้อยเหมือนตอบรับคำสั่ง อินคายกมือขึ้นแตะที่วงอาคม ทันใดนั้นเงาก็แตกตัว กลายเป็นเส้นควันสีดำแล้วพุ่งหายไปทางเงาของห้อง ห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง อินคานั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “แบบนี้…ต่อให้ผมไม่อยู่” เขามองออกไปนอกหน้าต่าง แสงไฟของเมืองทอดยาวไปสุดสายตา “ผมก็จะรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ” ในเวลาเดียวกัน....ที่คอนโดหรูของเอเรีย เอเรียกำลังยืนอยู่ที่ระเบียง ลมกลางคืนพัดผมยาวของเธอเบา ๆ ทันใดนั้น เงาของเธอบนพื้นเหมือนจะขยับเล็กน้อย แต่เอเรียไม่ทันสังเกต ในเงาของเธอดวงตาสีแดงเล็ก ๆ คู่หนึ่งค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างเงียบงันและเริ่มติดตามเธอตลอดเวลาโดยที่เธอไม่รู้ตัว .............. เช้าวันต่อมา ท้องฟ้าเหนือเมืองยังคงมีหมอกบาง ๆ ลอยอยู่ระหว่างตึกสูง ถนนเริ่มคึกคักไปด้วยรถที่วิ่งผ่านไปมา ผู้คนกำลังเร่งรีบไปทำงานเหมือนทุกวัน หน้าคอนโดหรูของเอเรียรถตู้สีดำจอดอยู่ริมทาง ไทด์ยืนพิงประตูรถอยู่ เขาสวมสูทสีเทาเข้ม ผมถูกจัดทรงเรียบร้อย แววตาดูสุขุมเหมือนคนที่ชินกับการทำงานเป็นมือขวาของใครสักคนมานาน ส่วนอินคากำลังยืนสูบบุหรี่อย่างใจเย็น เขาเอนตัวพิงเบาะ มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์กำลังตอบข้อความของหญิงสาวที่เขามักจะมีเซ็กส์ด้วย ในข้อความเธอขอความช่วยเหลือจากเขา อินคาจึงบอกให้เธอมาหาเขาที่ห้องในคืนนี้ ระหว่างที่รอเอเรีย "คืนนี้พวกบอดี้การ์ดในหน่วยจะไปดื่มกันที่ร้านปิ้งย่าง ไปด้วยกันมั้ยอินคา" ไทด์กล่าว อินคาเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าว "วันนี้มีธุระ" "ธุระอะไร? นานๆสังสรรค์ที นายต้องหัดเข้าสังคมบ้างนะ" ไทด์เดินมาคล้องคออินคาอย่างสนิทสนม เนื่องจากไทด์และอินคามีอายุไล่เลี่ยกัน ทำงานด้วยกันตลอดทั้งสองคนจึงสนิทกัน "นัดผู้หญิงไว้" อินคากล่าวพลางมองโทรศัพท์ "เห้ย! แฟนหรอวะ สวยมั้ย พามาแนะนำบ้างดิ" ไทดิ์กล่าวหยอกล้อ อินคายังคงมองหน้าจอโทรศัพท์ สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย เขาพ่นควันบุหรี่ออกช้า ๆ แล้วตอบเรียบ ๆ “ไม่ใช่แฟน” ไทด์ยิ้มเจ้าเล่ห์ “งั้นเอาแบบนี้ พาเธอไปด้วย ปาร์ตี้จะได้สนุกๆ ยังไงๆพวกคนในหน่วยก็ต้องพาเมียพาเด็กตัวเองไปด้วยอยู่แล้ว" อินคาเลิกคิ้วหันมองไทด์ "แล้วนายพาไปหรือเปล่า" "แน่นอนสิวะ ฮ่าๆ" ไทด์หัวเราะร่า สำหรับอินคาตั้งแต่ลงภูเขามาเขาก็เจอเรื่องมากมาย บางทีการคลายเครียดโดยการดื่มกับกลุ่มคนรู้จักก็ถือว่าเป็นเรื่องดีไม่น้อย "เดี๋ยวถามเธอก่อน" ไม่นานหลังจากที่อินคาส่งข้อความไป อีกฝ่ายก็รีบตอบกลับทันที "ถ้าคุณอยากให้ฉันไป ฉันก็จะไปค่ะ" ในจังหวะนั้นเอง ประตูกระจกของคอนโดก็เปิดออก เอเรียเดินออกมา เธอสวมสูทผู้หญิงสีดำเรียบ ผมยาวถูกมัดหลวม ๆ ดวงตาคมเย็นเหมือนคนที่ไม่ค่อยยิ้มให้ใคร อินคาดับบุหรี่แล้วดีดทิ้งลงพื้นทันทีจากนั้นก็ขึ้นไปประจำตำแหน่งคนขับ เมื่อเอเรียเดินมาถึง ไทด์ก็ทำหน้าที่เปิดประตูรถให้เจ้านายสาย ก่อนจะอ้อมไปนั่งด้านข้างๆคนขับเหมือนกับทุกที ไม่นานรถตู้สีดำก็เคลื่อนออกจากคอนโด มุ่งหน้าไปยังสำนักงานใหญ่ของเอเรีย ภายในรถ บรรยากาศค่อนข้างเงียบ เอเรียนั่งมองเอกสารในมือ ส่วนอินคาก็กำลังขับรถอย่างสงบ วงตาของเขาเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นระยะ มองเอเรียบ้าเล็กน้อยเพื่อดูว่าเจตภูติของเขายังอยู่กับเธอไหม แน่นอนมันยังอยู่และทำหน้าที่ติดตามเธออย่างดี เอเรียเงยหน้าจากเอกสารขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะถามโดยไม่มองเขาตรง ๆ “อินคา...เธอกลับไปคิดหรือยัง” ไทด์ซึ่งนั่งอยู่เบาะหน้า หันมาทันทีเหมือนหูผึ่ง อินคามองเอเรียนิ่ง ๆ "ผมกำลังทำอยู่" ไทด์มองทั้งสองคนสลับกันด้วยความงงงวย แต่เขาไม่ได้เอ่ยถาม เพราะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ก่อนที่บรรยากาศจะเงียบลงอีกครั้งไทด์ก็เหมือนจะนึกอะไรออก "คุณผู้หญิงครับ คืนนี้เย็นนี้พวกผมสองคนขอเปลี่ยนกะเร็วหน่อยนะคับ พอดีมีสังสรรค์กับคนในหน่วยที่คลับแสงจันทร์" "สังสรรค์?" เอเรียขมวดคิ้ว "ใช่คับ วันนี้พิเศษหน่อย อินคามันจะพาเด็กมาด้วย ผมต้องไปดูหน้าสักหน่อย ฮ่าๆ" "เด็ก?" "หมายถึงผู้หญิงของอินคามันน่ะครับ" "อ่อ" เอเรียกล่าวและเหลือบมองอินคาเล็กน้อย "อินคาเธอพึ่งลงมาจากเขา ไม่คิดว่าเธอจะหาแฟนได้แล้ว" "ไม่ใช่แฟน เธอเป็นแค่คู่นอนของผม" คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศในรถเงียบลงไปครู่หนึ่ง ไทด์หันไปมองอินคาทันทีเหมือนกำลังพยายามอ่านสีหน้าเพื่อน แต่สีหน้าของอินคายังคงนิ่งเหมือนเดิม มือของเขาจับพวงมาลัยอย่างมั่นคง ดวงตายังคงมองถนนด้านหน้า เอเรียพับเอกสารในมือปิดลงช้า ๆ “คู่นอนเหรอ” เธอพูดเรียบ ๆ อินคาไม่ได้ตอบอะไรเพิ่มเติม รถตู้เคลื่อนผ่านแยกไฟแดง เสียงเครื่องยนต์สม่ำเสมอทำให้บรรยากาศในรถยิ่งดูนิ่งขึ้นไปอีก ไทด์หัวเราะเบา ๆ เพื่อทำลายความเงียบ “อย่าไปถือสาเลยครับคุณผู้หญิง อินคามันก็แบบนี้แหละ ทำตัวเหมือนพระ แต่จริง ๆ แล้ว—” “ไทด์” อินคาพูดขึ้นสั้น ๆ น้ำเสียงไม่ได้ดัง แต่ทำให้ไทด์หยุดพูดทันที เอเรียมองออกไปนอกหน้าต่าง เมืองยามเช้ากำลังตื่นเต็มที่ ผู้คนเดินขวักไขว่บนฟุตบาท เธอพูดขึ้นเหมือนแค่ถามเล่น “แล้วคืนนี้เธอจะไปดื่มกับคนในหน่วยก่อน หรือไปหาคู่นอนของเธอก่อน” อินคาตอบโดยไม่ลังเล “ผมจะพาเธอไปดื่มด้วย หลังจากนั้นก็พาเธอกลับห้อง” ไทด์หัวเราะทันที “โอ้โห ตรงไปตรงมาชิบ—” เอเรียพิงเบาะเล็กน้อย “งั้นตอนเย็นฉันคงต้องปล่อยให้พวกเธอไปสนุกกัน” .........................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more