chapter 6
1084 Words
POV NI CAMIL
Araw Ng pahinga. Walang pasok Ang mga estudyante Ng sabado at linggo. Araw din ito Ng bonding namin mag Ina. Naisipan Kong igala Siya sa park. Nakakalakad na si baby kahit papaano. " Mama " Ang first word niyang narinig ko.
Dala ko Ang gamit na panlatag at kaunting pagkain. Ako lang Naman at si baby Ang gagala eh.
Naghanap ako Ng lilim na bahagi Ng park. Pansin ko din sa pumupunta Dito ay karamihan ay mag couple o kaya Naman ay family bonding. Masayang naglalaro ang mga bata; naghahabulan Sila sa isat Isa at Meron din Naman nagpapalipad ng sarangola.
Pumunta kami sa may silong sa malaking puno Ng mangga at nilatag ko Ang telang banig na Dala ko. Nilagay ko na rin sa gilid Ang mga pagkain na hawag ko kanina. Kinuha ko sa likod na bulsa Ang aking cellphone at nagpatugtog ng nakakainspired na musika. Napag isip kung di madaling maging Ina mas Lalo na Ang walang katuwang sa buhay o Ang pagiging single mom o single parent. Gusto ko na ngang sumuko eh pero para sa anak ko kailangan Kong maging matapang.
Hiniga ko si calix sa kaliwang bahagi Ng banig at tyaka ako Naman Ang humiga. Maya Maya pa ay umupo ito at tinaas Ang kamay na para bang kukunin Ang mga nagbibilugang mga ulap. Tumawa ako Ng kaunti sa kanya. Humiga ito at tumabi sa aking bisig. Niyakap ko Naman ito habang nakatingin sa palubog na Araw.
" Mama....m-mama...mama..." Paulit ulit na sambit niya.
"Oum..." Tugon ko .
"Alam mo anak,dati Dito kami lagi Ng papa mo pumupunta. Nagpipicnic Ng kaming dalawa lang" Nalala ko Ang nakaraaan. Namimiss ko na siya,sobra.
Alam kung di pa Siya nakakapagsalita, ngunit alam kung nakakarinig at nakakaintindi na Ang anak ko. Di pa niya maalala Ang Oras na ito ngunit gusto kung naramdaman Ng anak ko na mahal na mahal ko Siya.
Tumayo si calix sa aking bisig at naupo sa may damuhan malapit sa binanig kung tela. Nakita niya Pala roon Ang maliliit na mushroom. Hinihimas himas niya ito. Sobrang saya niya.
*/ Tulala akong nakatingin sa kanya.
Anak malayo pa Ang lalakaran mo pero ako na Ina mo Ang magiging gabay mo, sa Araw Araw na matutumba ka. Hahahahaha Ang OA ko Naman sobra maliit pa Ang anak ko ngunit Ano ano na Ang NASA isip ko.
" Halika na calix may biscuit si mommy na Dala Dito" Kinaway kaway ko Ang biscuit. Nagpapacute din ako para lumapit Siya sa akin.
Tumawa lang ito at lumapit sa akin.
Maya Maya may nagtext s akin. Kinuha ko ito sa basket kung saan nakakalay din Ang mga pagkain. Ang amo ko. Nalungkot ako Bigla at nagtaka.
May ginawa ba akong mali para tanggalin nila ako. Nagabsent lang ako Ng nakaraan, Ang unfair Naman Ng Mundo.
/Tinangal ka na namin sa trabaho. Hindi sa ayaw ka namin kundi sa Hindi na Kasi namin kayang kumuha pa Ng trabahador Dito sa canteen kami na lang Ng kuya mo Ang mangngalaga. Pagpasensyahan mo na. Pumunta ka na lang Dito sa lunes upang Kunin Ang sahod/
*/ Nalungkot ako Bigla ngunit Wala Naman akong magagawa pa.
Andami kong raket na napuntahan feeling ko buong bayan namin na ako naging katulong,tagalaba, at maglako Ng turon ni mama. Mas mahirap pa sa canteen. Okay na sana Ang sahuran sa canteen naging parang robot Naman ako sa Dami at ibat ibang bahay Ang napupuntahan ko.
Wala Naman akong galit sa amo ko. Seriouso! Nalungkot lang ako. Madami na din Silang naitulong sa akin. Alam ko din kung bakit ako inalis. Sa totoo lang ako lang Naman nagpumilit sa amo ko na Kunin at pagbantayin sa canteen nila. Sabi nga Ng kapitbahay namin na chismosa,nalulugi na dahil sa anak na addict, nakulong at kailangan Ng malaking Pera dahil dun tinangal ako para makabawas sa ilalabas na Pera at Sila na lang Ang magiging tauhan sa canteen. Sa awa nila sa akin napilit ko silang Kunin ako. Kapag Wala Ang amo ko na yunq cm ako lang Ang NASA canteen nagbabantay.Sa Ngayon nakakain pa Naman kami. Kahit saang bahay Kasama ko Naman Ang anak kung bulinggit. Ang sakit sa katawan ngunit Makita ko lang anak ko pawi Ang lahat Ng rayuma at sakit sa katawan.
" Nak, Wala ka pa bang mahanap na trabaho?" Tanong ni mama.
*/ Hindi ako makasagot sa kanya habang naglalaba ako Ng damit Ng bata.
" Ipaalaga mo sa akin ulit Ang bata para Naman may pang bigay ako sa bahay"
Tumingin lang ako Kay mama. Alam kung kailangan niya Ng Pera sa part ko Hindi pa talaga ako makahanap Ng trabaho.
" Pag nakahanap ako ma" Madami Naman talaga na companya Dito sa Amin pero ayoko Kasi Ng madami pang requirements na ipapasa at may pang medical pa. Na dapat 8 hours lang magiging 12 hours Ang pasok. Ayoko nun.
Hanggang sa napag isipan ko na lang magpuhunan Ng I saw I saw sa tapat namin. Okay na rin. Sa pinagipunan Kong 5k nagkaroon na din Ng maliit na kabuhayan.
"Camil, pabili nga ako Ng Isaw tatlo tyako ulo Ng manok apat"sabi lalaki
" May inuman nanaman sa inyo manong no" pabiro kung sabi
" Naku Wala Camil, iuulam namin Yan Ng pamilya ko. Saka na Yung inuman kapag may Pera na ulit" Lumapit Ng kaunti sa akin at kumindat. Regular customer. Nakilala na din ako sa aming Lugar na nagtitinda ng mga Isaw Ng dahil sa kanya. Pagdating Kasi sa alam niyang masarap bilhan at mura pa ipagkakalat niya talaga upang lahat bumili. Ikay nga magaling sa sales stalk.
" Ahh oo nga pala Camil" nakaupo Siya sa aming upuan habang naghihintay maluto Ang bumibili niyang ulam.
"Ano yun manong" Tanong ko.
" Naghahabap Kasi Ang kumpari ko Ng Yaya daw Ng amo niya. Baka gusto mong subukan... Pwede mong dalhin Ang anak mo dun kasi stay in ka Naman"dugtong niya.
" Malaki pa Ang sasahurin mo 790 daw per day. I grab mo na sayang Naman"
*/ Hindi ako makapagsalita. Luto na Ang kanyang biniling ulam binigyan ko na din Siya Ng suka at matamis na sawsawan.
Kinuha niya Ang bayad sa walet niya at binigay sa akin Maya Maya may inabot SiyaNg papel na naglalaman na Numero.
" Ano to?" Pagtataka kung Tanong
" Number Yan Ng kumpari ko, kung nagdalawang isip ka at ginarab mo tawagan mo na lang Yan"sagot niya
Napatingin ako sa papel Ng matagal.
"Kay---"tumingin ulit ako sa kinatatayuan ni manong ngunit Wala na Siya.
- Writer
