The Thousand You

"Mr. Casanova, it's been so long since we have met at alam mo kung bakit tayo andito ngayon. Ang usapan natin, 5 years ibabalik mo ng buo ang pera ko, pero asan na? Wala pa rin. What are your plan now?" Maktol na tanong ni Mr.Glucksburg. Isang half danish filipino na pinag kakakautangan niya. "Pero Mr. Glucksburg wala pa akong naiipon sa ngayon. at hindi pa ako nakakaahon. Pakiusap bigyan mo pa ako ng konteng palugi" pakiusap niya. " Kung ibigay mo na lang kaya saakin ang kumpanya mo lahat ng share mo." Mapang asar na wika nito. "Hindi, hindi maari. Paano ang pamilya ko . Mr. Glucksburg pakiusap kahit ano na lamang pakiusap. Hindi sanay sa hirap ang pamilya ko." Nag mamakaawa niyang sabi. Natahimik ng bahagya si Mr. Glucksburg. "Pamilya hindi ba't may mga anak ka at pawang mga babae? Maari sigurong makilala ko sila? May mansion ka maari din sigurong doon ako makituloy habang nandito ako sa Pilipinas", ngising saad nito. Tinatambol ng kaba ang puso ni Mr. Casanova ngunit nahiya na siyang tanggihan ito pagkat wala naman ito kailanmang pinakitang o ginawang masama sa kanya bukod sa sadyang malakas ang dating nito at mapaghahalatang dominente. " Mr. Glucksburg hindi alam ng mga anak ko ang nangyayari sa kumpanya wala po silang kinalaman doon. " " Nangangahulugan ba itong tumatanggi ka sa kahilingan ko, maliit na pabor lamang ito kapalit ng palugit ko sayo." Matigas na pag kakawika nito. "Paumanhin Mr. Glucksburg, pero hindi ito ang ibig kong sabihin. Nais ko sanay ilihim mo ang tungkol sa kalagayan ng kumpanya sa mga anak ko" paliwanag ng ginoo. "Sure. If that's all you want." maigsing tugon ni Mr. Glucksburg. Alas tres na ng hapon ng makauwi si Mr. Casanova sa mansion kasama si Mr. Glucksburg. Agad siyang sinalubong ng kanyang may bahay. "Mahal maaga ka yatang nakauwi ngayon? Tamang tama nasa kitchen si Irish, she's baking some cookies again. May panauhin pala tayo mahal." Malambing na bati nito. Bahagyang napaismid si Mr. Glucksburg sa isiping gugulohin niya ang pamilyang ito. "Mahal ito si Mr. Glucksburg nais nyang makituloy sa mansion pansamantalang andito sya sa Pilipinas." Tugon nito. "Miranda, pakidala na ng gamit ni Mr Glucksburg sa guest room at Mr Gigs sa katabing silid." baling na utos sa taga silbi. "Magandang hapon papa". Masayang salubong Trisha at saka humalik sa pisngi ng ama kasunod niya Kresha. "Mr. Glucksburg ito ang aking panganay si Trisha at ang pangalawa kong anak si Kresha. " simpleng ngumiti ang dalawa kay Mr. Glucksburg. "Good afternoon ladies ako si Dan Erous Glucksburg." Tipid na pakilala niya sa mga ito. "Mahal,maari bang sa library muna kami mag usap" paalam ni Mr. Casanova sa asawa at iniwan ang mag iina sa living room. "Papa" tawag ni Irish sa ama matapos kumatok sa pintuan. "Come in " tugon ni Mr. Casanova. Agad na natawag ang pansin ni Mr. Glucksburg ng dalagang pumasok sa silid. Tila may kung ano sa kanyang kalooban ang di nya maunawaan. At parang napako ang kanyang mga mata sa maamong mukha nito. "Mr. Glucksburg, sya si Irish ang aking bunsong anak." ang boses ni Mr. Casanova ang pumukaw sa kanyan atensyon. Tila nakikiliti ang kanyang puso ngunit di nya maunawaan ang kasiyahang hatid sa kanya ng isang maamong mukha na nasa kanyang harapan. Banayad ang nakikita niyang liwanag sa ngiti nito. "Papa, nagdala po ako ng cake at kape para sayo." Ang lambing ng tinig nya ang nasambit ng isipan ng binata. "Irish siya si Mr. Glucksburg, isa sa mga business partner ko mula sa ibang bansa at mag babakasyon siya dito sa Pinas kaya makikituloy na lamang siya dito." Pakilala ng ama sa anak. Agad na inilahad ni Irish ang kanyang kamay sa binata upang makipag kamay ngunit nagulat siya at nahila nya ito agad nung nakita nahahalikan ito. Bakas sa mukha ng bawat isa ang pagkabigla. "Ah, Mr. Glucksburg paumanhin sa inasal ng aking anak." Napatitig si Mr. Glucksburg sa namumulang mukha ni Irish. "Paumanhin." "Paumanhin." Agad na umatras at umalis ng silid si Irish dala ng pagkailang. Kinakabahan si Mr. Casanova at nakiramdam kay Mr. Glucksburg."Gusto ko ang anak mo, kapalit ng perang hiniram mo. Isasama ko siya pag uwi ng New York. If you want her to finish her study she will do it there. I hope there is no buts with it." Agad na tila bay tumigil sa pag ikot ang mundo niya, di makapagsalita ang nauna. "Hindi isang bagay ang anak ko." Gulat na bulalas nito. Ngumisi si Dan at bahagyang nag didilim ang mukha. " Wag mong sabihing tumatanggi ka. Alam kong di isang bagay ang anak mo. Alam kong napakahalaga nya sayo. Kaya nga sya ang hinihingi kong kulateral sa billion billion mong utang. Pag isipan mong mabuti siya lang sa mga anak mo ang kukunin ko. Kung tatanggihan mo. Mag umpisa kanang maghanap ng tutuloyan." Naluluha si Rogelio at tila di makapag isip. Naiwang tulala si Rogelio nang lumabas si Mr. Glucksburg. Agad naman nitong hinanap ang kanyang nais makita si Irish. Ngunit nakita nya lang itong may kausap na isang lalaki. Pinag masdan niyang mabuti ang dalawa at tila ba malapit sila sa isa' t isa. "Wow. May patikim talaga sa mga baked cookies mo." Tuwang wika ni Jack habang dumampot ng isa para kainin. "Of course. Para pag sinabi ko na ibibili mo ko ng ingredients ibili mo ko." "Ganon ba yon. Money down" sabay subo. " Ganon ha. Magbayad ka sa susunod na kakainin mo." tatawang tawa na sabi ni Irish. "Wag na nga lang madamot ka na kuripot pa" pang aasar pa ni Jack. Saka kumuha ng isa pa. Biglang sumalimoot ang mukha ni Dan at naisip na balikan si Rogelio dahit sa tagpong kanyang nsaksihan. Gusto nyang madaliin na makuha si Irish at masama sa Harlem. "Mr. Casanova I want something to ask you." Pag bukas ng pintong bungad nya dito. Nag-angat ito ng tingin at kunot noong naghintay sa nais nitong sabihin. "I want you to bring Irish to New York as soon as possible, I want it in just a week. I cant stay here for number of days." wika ni Dan. " Bakit biglang nagbago ang plano mo? Ni hindi ko pa nakakausap ang anak ko at ang aking asawa." Naguguluhang wika ng matanda. "I have urgent matter to attend. Ang anak mo lang ang hinihingi ko isa lang sa kanila at si Irish yun. Yun lang." "Anong ibig sabihin non Papa." naputol ang sinasabi ni Dan ng may biglang nag salita sa kanyang likoran. "Irish anak pasensya kana" nangangambang tugon nito. "Papa ano po bang nangyayari?" tila nag mamaktol na saad na tanong ni Irish. "Maupo ka muna anak. Mag papaliwanag ako." at doon isinalaysay ni Rogelio ang katotohanan tungkol sa kumpanya. Naluluha man si Irish ay pilit nyang inunawa ang kalagayan ng kanyan ama at pamilya. " Papa kailan po tayo pupunta ng Amsterdam? Paano po si mama?" lumuluhang pahayag nito. "Nais kong ilihim mo sa kanila ang lahat. Doon kna magtatapos ng iyong pag aaral. Sabihin na lang natin sa kanila na napili ka ni Mr. Glucksburg para bigyan ng scholarship." pangungumbinsi ng ama. Nangingisi naman ng bahagya si Dan sa nasasaksihan niya. Nang makaalis si Dan kinabukasan ay saka pinag-usapan ng pamilya ang napipintong pag aaral ni Irish sa ibang bansa. "Mahal ko sigurado na ba ito. At maayos ba ang magiging kalagayan ni Irish?" pag aalala ng ina nito. "Mahal wag kang mag alala sa isang dormitoryo siya titira, all girls school ito at kung si Irish ang tatanongin alam kong kaya nya " paninigurado naman ng ina. "Mama gusto ko na rin po ito. Tyaka marunong ako sa lahat ng bagay na kailangan ko, magluto, maglaba, kaya ko na po. Siguro mahirap man po dahil di ko pa alam ang wika nila duon pero Mama alam ko po kakayanin ko" wika ni Irish upang mabawasan ang pag aalala ng ina nito. "Sige anak basta mag iingat ka doon ha. Aalagaan mo ang sarili."