---
Saatler saatleri, dakikalar dakikaları kovaladı. Bitmek bilmeyen, herkesin nefessiz kaldığı o uzun gün nihayet sona ermişti.
İlk iyi haber Alaz’dan geldi. Onun durumunun iyi olduğu duyulunca, herkesin yüreğine az da olsa bir rahatlama çöktü.
Birkaç saat sonra Ufuk’tan haber geldi. Evindar ve Leyla, endişeyle beklerken Ferhat konuştu:
“Ufuk iyidir… Lakin…” dedi ve derin bir nefes aldı. Karşısında merakla bekleyen iki genç kıza nasıl söyleyeceğini bilemediği acı bir gerçek vardı.
“Lakin?” diye sordu Evindar, sesi titriyordu. Yüreğine korku sinmişti. Tek ailesi abisiydi ve kötü bir haber alacak gücü yoktu.
Ferhat gözlerini kaçırarak devam etti:
“Ufuk… Bundan sonra sol kolunu hiç kullanamayacak.”
Sözlerini hızla söyleyip arkasına bile bakmadan uzaklaştı.
Leyla, gözleri dolu dolu f
