---
Gecenin içi, Kars’ın taşlarına serinliğini çoktan bırakmıştı. Milan Konağı’nın koridorlarında sessizlik ağır bir tül gibi geziniyordu. Lambaların loş ışıkları taş duvarlarda yankı bulan gölgeler bırakıyor, zaman neredeyse duruyordu.
Alaz, konağın büyük odasında pencere kenarına yaslanmıştı. Gömleğinin üst düğmesi açıktı, bir elinde tespih vardı ama saymıyordu artık. Bakışları karanlık dışarıya dalmış, zihni ise çok daha derinlerdeydi.
Arkasından çıplak ayak sesleri geldi. Alaz dönmeden önce bile kimin olduğunu biliyordu.
Hevîn…
Uzun, ince geceliği içinde usulca yaklaştı. Karnı artık iyice belirginleşmişti, altı aylık kızlarını taşıyordu. Yüzünde bir yorgunluk vardı ama aynı zamanda bir huzur… Yüreğinde o dağlarda başlayan, şimdi konağın taş duvarları arasında büyüyen bir sevda.
S
