Hanging Shadows

Episode 7

Habang patuloy ang ulan sa lungsod, nakatayo si Alex sa warehouse, pinagmamasdan ang paligid. Ramdam niya ang bawat galaw ng hangin, ang bawat yabag sa kahabaan ng sahig, parang may invisible thread na nag-uugnay sa kanya sa Shadow.

Biglang may narinig siyang yabag mula sa likod na daanan. Dahan-dahan siyang lumingon. Walang tao. Ngunit alam niya—ang killer ay naroroon, sinusubaybayan ang bawat galaw niya. Ang puso niya ay mabilis na tumibok, at ang adrenaline ay umaapaw.

Dahan-dahan siyang lumakad patungo sa mezzanine, flashlight at baril ang hawak, bawat hakbang ay maingat. Napansin niya ang kakaibang marka sa dingding—isang simbolo, kapareho ng nakita sa mga biktima. Para bang ipinapakita ng Shadow: “Narito ako, ngunit hindi mo pa ako mahahawakan.”

Muling narinig ang yabag, ngunit ngayon ay mas malapit, mabilis, tahimik. Tumalon siya sa gilid ng kahon, nagpakawala ng flashlight, at nagulat nang may anino na dumaan sa kanyang peripheral vision. Ang anino ay dumaan at naglaho agad sa dilim.

“Shadow… hindi ka makakatakas,” bulong ni Alex, ramdam ang galit at determination sa kanyang dibdib. Alam niya na palapit na ang encounter. Ngunit bago pa niya mahuli ang anino, isang malakas na tunog ang pumailanlang—isang kahon ang bumagsak sa tapat niya, nagdulot ng echo na parang sigaw sa warehouse.

lumabas ng warehouse, ang ulan ay bumubuhos sa kanyang mukha at balikat. Kumuha siya ng sandaling huminga, pinipilit kontrolin ang kaba sa dibdib. Biglang nag-vibrate ang phone niya—isang bagong mensahe.

“Nakikita kita. Huwag kang lumapit nang hindi handa.”

Ang kanyang mga kamay ay nanginginig, hindi sa takot, kundi sa galit. Alam niya na sinusubukan siyang manipulahin ng Shadow, hinahamon siya sa personal na paraan.

Naglakad siya patungo sa kotse, ngunit napansin niya ang isang anino sa gilid ng kalsada. Mabilis ang galaw, parang sinusubukan siyang itodo sa laro ng panonood. Tinawag niya sa sarili: “Hindi kita hahayaang makapanira, Shadow. At hindi ako titigil hangga’t hindi kita nahuhuli.”

Bago siya makaalis, isang pahiwatig ang iniwan sa sidewalk—isang papel na may simbolo ng Shadow. Ramdam ni Alex: ito ay invitation. Hindi lang basta crime scene; isang laro sa kanyang isipan, at kailangan niyang maging maingat.

“Handa na ako… at hinding-hindi ako papayag na makaalis ka sa akin,” bulong niya sa dilim, habang ang lungsod ay tahimik ngunit puno ng banta.