Nanlaki ang mata ko sa nakitang namumuong luha sa mata niya.
"D-daniel, bakit?" lito kong saad.
He shook his head. Nalaglag na ang mga luha niya at bigla niya akong niyakap.
"I love you so much, Lucieta. Please, tuloy ang kasal. I can't let you go," aniya at humikbi na parang bata.
Nanigas ako at hindi makapaniwala. We agreed on the wedding as a friend!
"I love you since I met you, Lucieta! Please. Hindi pwede 'to. Hinintay kita. Hinayaan kita na mag-explore, na makipagdate sa kung sino-sino kasi tinatak ko sa isip na sa akin ka pa rin mapupunta. Mahal na mahal kita, Lucieta. Don't let go," he whispered as he cried like a child.
Nag-init ang mata ko at napailing. Hindi ko inakala na ganito ang nararamdaman ng kaibigan ko.
"Daniel..." I softly called him. Umiling siya at sumubsob sa
