Sapıh!

altı

Koray Merter: Doruk'u iki gündür görmüyorum.

Eray Dokuz: Eve de gelmiyor.

Koray Merter: Okula desen uğradığı yok.

Eray Dokuz: Buğu'yu bir kez bile aramamış.

Koray Merter: Acaba bizi mi oyalıyor?

Eray Dokuz: Olabilir.

Eray Dokuz: Ondan beklerim.

Koray Merter: Aptal işte, ne olacak.

Koray Merter: Fotoğrafları Buğu'ya gösteremeyeceğimizi sanıyor.

Eray Dokuz: Gösterebilir miyiz ki?

Koray Merter: Elimizde kanıt olsun diye çektik, elbette gösteririz.

Eray Dokuz: Buğu çok üzülür, Koray.

Eray Dokuz: Fotoğrafları kaldırabileceğini düşünmüyorum.

Koray Merter: Hangi Buğu üzülür?

Koray Merter: Şaka mısın, kör müsün?

Koray Merter: Doruk gitti, Buğu kendini yemek yapmaya verdi.

Koray Merter: Birlikte yemek yaptığı kişi Utku.

Koray Merter: Utku'nun Doruk ile yaşadığı evdeler, hatta şu an bizde o evin içerisindeyiz.

Koray Merter: Ben somurtan bir Buğu göremedim.

Eray Dokuz: Bize gülüyor oğlum o.

Eray Dokuz: Buğu hep gülüyor.

Eray Dokuz: Ben kendi için ağladığına hiç şahit olmadım... 

.

Buğu Şirin: Şeker de al! 

Utku Savaş: Evde şeker yok mu? 

Utku Savaş: Ben en son baktığımda vardı.

Buğu Şirin: Koray ve Eray kavanozu kırdı...

Buğu Şirin: Yenisini alsan?

Utku Savaş: Sadece şeker mi gitti?

Buğu Şirin: Şey, bir de kabartma tozları.

Utku Savaş: Onlara ne oldu?

Buğu Şirin: Kendi üstlerine kabartma tozu dökerlerse daha sert bir şekilde kavga edebileceklerine inandılar...

Utku Savaş: Pekâlâ, başka? 

Utku Savaş: Başka neyi yok ettiler?

Buğu Şirin: Aslında bakarsan yaptığımız pastanın üstüne de su döktüler.

Buğu Şirin: Bunu anlamadan yaptıkları için şu an kendi gibi bir köşeye sinmiş, bakışlarını yerden çekemiyorlar.

Utku Savaş: Onlar pastaya kendilerinden daha çok değer veriyordu...

Buğu Şirin: Evet, öyle.

Buğu Şirin: Bir ara Eray pastayı ıslak ıslak yemeye kalktı, Utku.

Buğu Şirin: Şoka girdim.

Buğu Şirin: Garip ve korkutucu bir andı.

Buğu Şirin: Gözlerindeki hayal kırıklığıyla en sevdiği şeyi yiyordu...

.

Buğu Şirin: 



Buğu Şirin: Dün gece keşke uyandırsaydın,

Buğu Şirin: Gerek yoktu mutfağı toplamana.

Buğu Şirin: Birlikte toplayabilirdik.

Buğu Şirin: Bu arada tost için teşekkür ederim.

Utku Savaş: Rica ederim. 

.

Doruk Erzem:



Doruk Erzem: Üç gün Buğu.

Doruk Erzem: Yalnızca üç gün yoktum.

Doruk Erzem: Uzak mı duramadın ondan?

Buğu Şirin: Saçmalıyorsun yine.

Buğu Şirin: Utku benim arkadaşım.

Doruk Erzem: Utku'yla sen arkadaş filan değilsiniz.

Doruk Erzem: Hiçbir zaman da olmadınız.

Doruk Erzem: Dünde değildiniz, bugünde değilsiniz yarında olmayacaksınız.

Buğu Şirin: Buna sen mi karar veriyorsun?

Doruk Erzem: Sen başka bir şeye karar vermişsin gibi konuştun.

Buğu Şirin: Saçmalıyorsun.

Buğu Şirin: Alt tarafı evden çıkarken bir şeyler yaptım.

Buğu Şirin: Üstelik ben mutfak sanatları okuyorum, Doruk.

Buğu Şirin: Mutfak gördüğüm yerde yemek yapmam kadar normal bir şey yok.

Doruk Erzem: Evden çıkarken?

Doruk Erzem: Evde miydin?

Doruk Erzem: Ne zamandır, hep mi?

Doruk Erzem: Ben de diyorum Buğu neden beni aramıyor...

Doruk Erzem: Aklına bile gelmiyormuşum ki. 

.

Doruk Erzem: Bilmiyor musun? (23.57)

Utku Savaş: Neyi?

Doruk Erzem: Onu ne kadar çoook sevdiğimi.

Doruk Erzem: Bilmiyor musun?

Utku Savaş: Aradaki o lar fazlalaşınca sevginin büyüklüğünü mü göstermiş oldun?

Doruk Erzem: Uzak dur ondan Utku.

Doruk Erzem: O benim.

Doruk Erzem: Gülüşü benim, kokusu benim, mimikleri benim, parmaklarından çıkan her yemek benim...

Utku Savaş: Hiç var olmamış gibi yok olmak ne demek hiçbir fikrin yok, değil mi?

Utku Savaş: İçten içe ihtimal bile vermiyorsun senden vazgeçmesine.

Utku Savaş: İşin kötü tarafı haklısın da.

●İletilmedi.

Utku Savaş: Buğu senden vazgeçmez.

●İletilmedi.

Utku Savaş: Yaşamaktan vazgeçer, senden vazgeçmez. 

●İletilmedi.