Ayaklarım geri geri gitmeye başlamıştı bile. Eve dönüp Cenkay'dan özür dilemek istedim. Sonra da üstümü çıkarıp, pijamalarımı giyip yatağa uzanmak ve battaniyenin altında öylece sonsuza kadar kalmak... Can'la neden buluştuğumu kendi kendime soruyordum. Belki Cenkay gelip de benim onunla buluşacağımı görmeseydi son anda randevuyu iptal ederdim. Her şey çok karışıktı. Can eskisi kadar yakışıklı değildi mesela. Belki biz lisedeyken, yaşı büyük ve eğlenceli bir iş yaptığı için bize havalı geliyordu. Gözlerimi kendi üstümde gezdirdim, ayakkabılarımda, elbisemin görebildiğim kısımlarında... Son anda Can'la buluşma planını iptal edip kızlarla dışarı çıkmak daha iyi bir fikir gibi gelmişti. Sonuçta Cenkay'ın canını yakmıştım ve oyun benim için bitmişti. Onu bırakıp, o kapıdan çıktıktan sonra ne ya

