Chapter 32

663 Words

Khieth POV, Tiningnan ko lang ang lalaking bumababa mula sa hagdan. Gusto kung tumawa ng malakas kasi ililigtas niya ako. Tama nga ang sinabi ko pupuntahan niya ako at ililigtas. Hindi niya pababayaan kasi mahal niya ako. Mahal niya ako kukunin niya ako dito. Na hindi niya ako pababayaan aalagaan niya ako. Kahit na ano ang mangyari nandito lang siya sa akin. Muling nabuhay ang pag-asa sa aking puso. Unti-unting lumapit siya sa akin. Kita ko ang galit at lungkot sa mata niya. Kahit na sa malayo nakikita ko ang pilak niyang mga mata. Mukhang galit ata ang prinsipe ko. Dahil talagang galit siya. Ng tuluyan na nga siyang makalapit sa tiningnan niya ako. I miss him so much. "F-four." Saad ko sa masakit na boses dahil wala na akong lakas para mag salita ng matiwasay. Nakita ko ang mati

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD