ตอนที่ 57ชั่วนิจนิรันดร์
จ้าวฉงซานยืนตะลึงอยู่กับที่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ แขนที่พาดอยู่บนบ่าของคนสนิทตกลงมาแนบตัว ร่างกายที่บาดเจ็บเซถลาลงจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่
"ท่านอ๋องระวังเพคะ"
ซุนฮวารีบเข้ามาประคองเอาไว้ จ้าวฉงซานดันพระชายาตนเองออกไป ใบหน้าหญิงสาวซีดลง เหล่าคนรับใช้ต่างก็หลบหนีไม่กล้าอยู่ดูเพราะเกรงว่าท่านอ๋องจะหาทางลงมิได้ จ้าวฉงซานสูดลมหายใจเข้าจนเจ็บบาดแผล เขาหันหลังให้เพราะกลัวภาพตรงหน้าจะเป็นแค่เพียงภาพลวงตา หลายครั้งหลายหนที่เขาเห็นเช่นนี้ แต่ครั้นยื่นมือออกไป ภาพนั้นก็สลายหายไปทันที
"ท่านอ๋อง..."ซุนฮวาเรียกเสียงเบา นางมาช้าเกินไปแล้วจริง ๆ สวามีไม่รอนางอีกต่อไปแล้ว
จ้าวฉงซานสูดลมหายใจเข้าอีกครั้ง เขาค่อย ๆ หันกลับมามอง ร่างหนาค่อย ๆ เดินเข้าไปช้า ๆ มือที่สั่นเทายกขึ้นไปแตะลงบนแก้มนิ่ม เขาเห็นแล้วว่าภาพตรงหน้าไม่หายไป นางมาแล้ว...นางกลับมาแล้วจริง ๆ
"ซุนเอ๋อร์...เจ้ายกโทษให้
