Hapon na at magdidilim kaya nagdesisyon akong ipagluto ng makakain ang asawa ko. Beef steak ang niluluto ko ngayong gabi. Hindi ko namalayan ang oras kanina kaya naman muntik nang masunog ito.
Habang naghuhugas ako ng mga pinggan ay may yumakap sa akin mula sa likod.
"Tama ang hinala ko. Hindi mo sa akin magagawa ang bagay na iyon." bulong niya.
"Zach!" tawag ko sa pangalan ng mapagtanto kung sino iyon. "Napaaga ata ang uwi mo,"
"Hindi ka kasi mawala sa isipan ko. Ikaw lang ang iniisip ko buong maghapon kaya naman napagpasyahan kong umuwi na lang muna kesa mag-isip ako sa trabaho. I like it better here. Lalo na kayakap ko ang nasa isip ko lang kanina."
"Ano ka ba, mamaya na iyan naghuhugas ako oh,"
"Iyan ang mamaya na lang. Pwede nang si Selena ang gumawa niyan. Nagbibihis lang siya.
