CHAPTER 4

1990 Words
Laureen Vigor I deeply sigh, konting-konti na lang mauubos na talaga ang pasensiya ko sa lalaking kaharap ko. “Can you d*mn—!” Bago ko pa makalimutang wala pala sa katinuan ang kaharap ko ay hindi ko tinuloy ang pag e-english. Gosh! “Mamili ka, maliligo ka o, mamatay ka sa gutom?” galit ko ng tanong sa kanya. “Ayaw, ayaw,” sunod-sunod niyang tugon, habang umiiling pa rin. Of all the people, sa taong grasa pa lang ako namilit. He’s really trying my patience. “Ayaw mo talaga?” tanong ko, habang nakataas ang mga kilay ko. He shook his head again. Ay ang sarap na lang talaga niyang sakalin! Akmang bubuksan niya na ang glass door ay maagap ko namang ni lock ito. May utak din pala ang taong ito kahit papaano. And because I left with no choice I’m the one who open the shower for him by, softly pulling the handle and the water immediately running fast from the shower. Ako pa tuloy ang unang nabasa. Agad ko siyang tinalima ng katakot-takot na tingin at wala na akong pakialam kung wala man siya sa katinuan. Parang pati yata ako ay mawawalan na rin sa katinuan. Unti-unti na siyang nababasa ng tubig dahil sa lakas agos nito mula sa shower. “Ano ba kasing kinakatakot mo sa tubig? E, hindi ka naman niyang lalamunin?” sunod-sunod kong tanong pero, parang wala lang siyang narinig. Baliw yata kalalabasan ko sa taong grasa na ito. Basa na ang damit niya kakatayo niya rito sa sulok. Muling ko siyang tinalima ng masamang tingin pero wala pa rin talaga sukong-suko na talaga ako. So, without further ado I ripped his shirt it’s not that hard to ripped because it's too thin. At sunod-sunod na lamang akong napalunok dahil sa aking nakita. His body is definitely perfect. From that sexy V-line down to his masculine chest and 8 pack abs. D*mn! Paano naging taong grasa ang lalaking ito? Is he really a vagrant or, he’s just pretending? Bumaba ang tingin ko at muli akong napalunok nang makita ko ang malaking bagay sa pagitan ng kanyang mga hita mahahaba rin ang biyas niya. He’s almost perfect. Katinuan na lang talaga ang kulang sa kanya. I took a deep breath upang kumuha ng lakas ng loob upang magawa ko ang susunod na hakbang. And that is to take off his short. Sh*t lang! Dahan-dahan akong lumuhod sa harapan niya kaagad ko tinagilid ang ulo at mariing pumikit habang ang kamay ko ang gumagalaw upang hubarin ang short ng taong grasang ito. This is insane! And it seems like my eyes has it’s mind of their own. Dahil kusang bumukas ng kaunti ang kanang mata ko habang binababa ko na ang short ng taong grasa ito. And it surprise me when I saw a tattoo in his lower abdomen, at nawala sa isip ko ang malaking bagay na nakaharang sa pagitan ng mga hita dahil sa tuluyang pagmulat ng aking mga mata. “Caspian,” I utter. This must be his name. Guy with a tattoo is not new to my eyes but it’s my first time to see a tattoo into someone’s lower abdomen. I find it sexy though. Ngunit bago pa tuluyang mawala sa isipan ko na hubo’t hubad ang lalaking kaharap ko ay kaagad na akong tumayo at hindi nakaligtas sa paningin ko ang malaki’t mahabang bagay na nasa pagitan ng kanyang mga hita. “C'mon, Laureen!” kastigo ko sa sarilli ko, at iniwas ko na ang tingin ko sa bagay na iyon. Muli kong tinignan ang pagmumukha ng lalaking kaharap ko. Kailangan na talaga niyang maligo dahil marami pa akong gagawin at hindi ko kayang paliguan siya. Ayoko! Kinuha ko ang shampoo at ang liquid bath soap sa lalagyan at binigay ko iyon sa kanya. “Maligo ka na please lang!” nandidilat kong saad. At mukhang tumalab na rin dahil kinuha niya ang mga inabot ko at dahan-dahang umaabante. Napalunok pa ako sa ginawa niya. Dahil muntik pa akong hindi makalabas ng tuluyan sa laki ng katawan niya dahil lumapit ito sa akin My god! Nang makalabas na ako ng banyo ay agad akong nagpalit dahil basang-basa na talaga ako. Saglit lang iyon dahil lumabas na agad ako sa aking kwarto upang makapagluto na ako ng almusal sa kusina. Gutom na gutom na talaga ako at kasalanan ito ni Daks. Kaagad ko hinanda ang mga lulutuin ko dinamihan ko na dahil malamang sa malamang mas gutom pa sa akin ang kasama ko. Sunny side up, homemade tocino at macaroni soup ang mga niluto ko nag saing na rin ako at pati iyon ay dinamihan ko na. At dahil gamay ko ang pagluluto ay natapos ko agad iyon ako na rin ang nag table setting at saka muling bumalik sa loob ng kwarto ko, at bago ko pa nakalimutang wala na naman sa katinuan ang kasama ko rito ay ako na rin ang naghanda ng maisusuot niyang damit. First time in my whole life that I serve someone. D*mn! Nang maayos ko na sa susuotin ni Daks ay kinuha ko ang phone ko na nakapatong sa drawer ko, tatawagan ko si Kai para sa presentation ni Ms Castellijo. Pero muntik ko ng mabitawan ang cellphone ko nang biglang bumukas ang pintuan sa banyo at napatingin ako taong lumabas doon. And my phone literally fell when I saw a man with a handsome face and a perfect body type. Yes! Perfect na siya ngayon sa paningin ko. His eyes are cunning type, he also had a pointed nose and lastly is his sexy kissable red lips. Kahit mahaba man ang buhok niya ay hindi iyon nakabawas sa kagwapuhan niya. Wala na talagang maniniwalang taong grasa pa siya ngayon maliban sa akin sa kakatitig ko sa kanya ay hindi ko man lang namalayang nakabihis na ito. “Pagkain,” untag niya sa akin. Pinulot ko muna ang cellphone kong nahulog sa carpet at saka ko na ito niyayang lumabas sa aking kwarto. Nang makita nito ang mga pagkaing hinain ko sa mesa ay takam-takam agad ito at walang sabi na umupo sa isang upuan at kumuha ng pagkarami-raming pagkain. Well, what should I expect? He’s hungry. Punong-puno ang plato niya at agad naman niya iyong nilantakan. I was about to eat when someone knocks on the door. Kaya agad akong tumayo mula sa aking kinauupuan upang buksan ang pintuan pero biglang hinawakan ni Daks ng napakahigpit ang kaliwang kamay ko. “Huwag, huwag mong buksan,” takot na takot niyang saad at mas humihigpit ang kapit niya sa kamay ko. I immediately creased my forehead because of his actions he look so afraid and pitty at the same time, and I don’t know why. “Bakit?” tanong ko sa kanya habang nakakunot pa rin ang noo ko. “S-si, ployd,” utal niyang sagot. “Ployd?” nalilitong tanong ko sa kanya. That name is new to me, until I realize that he didn’t pronounce the name of someone properly. “You mean, Floyd?” pagtatama ko. Pero hindi niya na binigyang pansin iyon dahil takot na takot ang mukha niya at nanginginig na rin ang mga kamay niya. “Kailangan kong buksan ang pintuan baka importante,” seryosong saad ko. At tinalikuran ko na ito at akmang tatanggalin ko na ang kamay kong hawak niya ay siya namang pagdikit ng matigas niyang katawan sa akin mula sa aking likuran at kung kanina ay mahigpit na hawak lang ngayon ay mahigpit na yakap na. “Huwag mong buksan,” pagsusumamo niya. Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko ng maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa batok ko. Gosh! It makes me crazy. This feeling is new to me. D*mn! “Bubuksan ko,” mariin kong wika at sinubukan kong alisin ang kamay niya bewang ko ngunit bigo ako. Mas lalo lamang humigpit ang pagkakayakap niya sa akin kaya mas dumiin pa ang katawan ko sa katawan niya at konting-konti na lang titirik na ang mga mata ko. Dahil damang-dama ko pa rin ang mainit niya hininga sa batok ko. Lihim akong napamura sa aking isipan dahil sa nangyayari ngayon. “Fine! Hindi ko na bubuksan kumain ka na ulit,” sumsukong wika ko. He wins and for the first time ay sumuko ang isang Laureen Vigor sa isang hamak na taong grasa. Agad na itong bumitaw sa akin at muling bumalik sa pagkain. I rolled my eyes because of the annoyance that I feel Pagkatapos naming kumain ay siya namang pagtawag ni Kai sa cellphone ko kaya agad ko itong sinagot. [Ms. L, ako po ang kumakatok kanina sa unit ninyo ang kaso hindi niyo po ako pinagbuksan. Ipapaalala ko lang po sana sa inyo na ngayon po ulit mag p-present si Ms. Castellijo] mahabang bungad nito sa akin sa kabilang linya. [Cancel her presentation for now, because I have some work to do] tugon ko. [Copy, Ms. L] Kaagad ko nang pinatay ang cellphone ko at dahil wala nga sa katinuan ang kasama ko ay ako ang naghugas ng pinagkainan namin at naglinis ng kusina. Samantalang siya ay nasa sofa na nakaupo, mabuti na lang at kayang-kaya kong magtrabaho sa kusina. Sakto namang pagkatapos kong gumawi sa kusina ay may kumatok na naman ulit sa pintuan at parang kidlat itong kasama ko dahil nakalapit na agad ito sa akin. How fast! “Daks, bubuksan ko na talaga at baka importante na,” mariin kong saad. Umikot ito sa likod at humawak sa kanang braso ko, at mukhang wala na rin naman akong magawa kaya hinayaan ko na lamang siya at humakbang na ako patungo sa pintuan upang buksan ito. Cleaners ang bumungad sa amin araw-araw kasi silang naglilinis sa lahat ng unit dito. “Good morning po, Ma’am, Sir,” makapanabay nilang bati sa amin. Ngunit hindi ko na gustuhan ang tingin ng isang cleaner kay Daks, she’s amaze by Daks looks. Kaya agad ko itong tinalima ng masamang tingin. “Are you gonna clean or what?” malditang tanong ko sa kanilang dalawa. “Maglilinis po, Ma’am,” tugon nilang dalawa at yumuko pa ang mga ito. At mukhang tinablan ng hiya ang isa. I widely open the door so they can enter into my unit and to clean. Tinungo na muna namin ni Daks ang terrace para makapaglinis nang maayos ang dalawa, kapwa kami umupo sa magkatabing swing chair na narito sa terrace. Maya-maya pa ay tumunog na naman ang cellphone ko pagtingin ko kung sino ang tumatawag ay umikot agad ang mga mata ko. It’s Antonio Vigor! Tumayo ako mula sa swing chair at lumayo na kaunti kay Daks saka sinagot ang tawag ni Papa. [Laureen hindi ka raw nag report ngayon sa Vigor Inc. Why?] Maawtoridad agad nitong bungad sa akin sa kabilang linya. [I’m not feeling well] pagsisinungaling ko. Narinig ko itong natawa sa kabilang. I know he’s not convince because it’s not my thing to make an excuse even though I’m not feeling well. This is the very first time, at dahil ito sa kasama ko. Mula rito sa kinatatayuan ko ay nakikita kong medyo naiinitan na si Daks sa kanyang pwesto. Malaya kong pinagmasdan ang gwapo nitong mukhang, and there’s one thing that he needs. He needs a haircut, para maging one hundred percent tao na talaga siya. [Come on, Laureen be reasonable] untag sa akin ni Antonio Vigor. [I am, Papa I need some rest today] malditang tugon ko. [Fine! Just make sure that you’ll report by tomorrow] [I will bye] Kaagad ko ng pinatay ang phone ko pagkatapos kong kausapin ang ama ko, at muli kong pinagmamasdan ang pagmumukha ni Daks. Kung mukha at katawan lang niya ang titigan, he’s very well fine, pero dahil nasaksihan ko kanina ang takot niya at alam kong kailangan niya ng tulong mula sa isang doktor. And I will make sure that he will be treated and he will be fine.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD