Gala gecesinin yankıları salonun soğuk duvarlarında sönümlenirken, eve dönüş yolundaki o sessizlik, yaklaşan fırtınanın en net habercisiydi. Derya, direksiyonu sıkıca kavramış, gözlerini yoldan ayırmıyordu. Melis ise arka koltukta, üzerindeki siyah elbiseyle sanki o geceye değil de kendi cenazesine katılmış gibi pencereden dışarıyı izliyordu.
Eve girdikleri an, Derya çantasını hole fırlatıp arkasına döndü. Yüzü bembeyazdı, sesi ise titremeyecek kadar buz gibiydi.
"Bitti Melis," dedi. "Bu oyun, bu tiyatro, bu nota sevdası... Hepsi bu gece o sahnede bitti."
Melis, ablasının gözlerinin içine bakarak, "Oyun değil bu abla," diye fısıldadı. "Ben hayatımda ilk kez gerçekten nefes aldığımı hissediyorum."
Derya acı bir kahkaha attı. "Nefes mi alıyorsun? Sen bir hayale aşık olduğunu sanıp ge
