Sahil kenarında müsait bir yol kenarında durduğumuzda hala ağzımı açıp bir şey söyleyememiştim River'ın az önceki sözlerine karşılık. Zihnimin içinde çınlayıp duran cümleden kurtulmaya çalışıyordum. Edgar'ın zarar verdiği biri... Edgar'ın. Bu hayatta gerçekten güvendiğim, tüm kalbimle inandığım, her türlü zorluktan kaçıp sığınabileceğimi düşündüğüm tek insanın. Nasıl bir zarardan bahsediyorsun diye bile soramıyordum River'a. Alabileceğim cevaplardan korkuyordum çünkü. Derin bir iç çektiğim sırada bacaklarımı koltuktan aşağı sallandırdım.
"Petunya..." diye başladı söze River ama ben duymak istemediğim için sözünü yarıda kesip arabanın kapısını açtım ve kendimi olabilecek en hızlı şekilde dışarı attım.
Denize doğru inen uçurumun ucuna, yani direkt yolun kenarına oturup bacaklarımı karnıma
