EP.1 คาเทียร์
EP.1 คาเทียร์
ชาติกำเนิดคาเทียร์ไม่ได้แย่ พ่อเป็นนักธุรกิจที่พอมีชื่อเสียงในวงการอยู่บ้าง ส่วนแม่ก็เป็นกุลสตรีมีความเป็นแม่ศรีเรือนเต็มเปี่ยม เธอซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัวจึงได้ครอบครองความรักอันล้นเหลือนี้เพียงลำพัง
กระทั่งเมื่อถึงวันเกิดครบรอบอายุสิบขวบ พ่อก็จูงมือเด็กแฝดชายคู่หนึ่งเข้าบ้าน บอกกับเธอว่าตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พวกเขาจะมาเป็นพี่ชายของเธอ
ในตอนนั้นคาเทียร์ทำอะไรนะ ใช่แล้ว เธอร้องไห้น้ำตานอง บอกพ่อว่าเธอไม่ต้องการพี่ชาย ทว่าพ่อไม่สนใจ จูงมือฝาแฝดเข้าบ้านและในวันถัดมาญาติพี่น้องทุกคนล้วนได้รับรู้ ว่าครอบครัวคุณานนท์ มีลูกชาย ‘ในสมรส’ เพิ่มมาอีกสองคน
และหลังจากนั้น แม่ของเธอก็กลายเป็นบ้า ต้องเข้าออกโรงพยาบาลประสาทเป็นว่าเล่น ครอบครัวอันอบอุ่นเริ่มแตกแยก สถานะของคาเทียร์ร่วงหล่นจากตำแหน่งเจ้าหญิงน้อยกลายเป็นขันทีภายในชั่วข้ามคืน
ความรักของพ่อถูกแบ่งไปให้คนอื่น ส่วนแม่ไม่แม้แต่จะพูดกับเธอ ทั้งวันถ้าไม่ร้องไห้ฟูมฟายก็หาเรื่องชวนทะเลาะกับพ่อ บ้านหลังใหญ่ลุกเป็นไฟจนเธอทนอยู่ต่อไม่ไหว จึงขอออกไปอยู่ตามลำพัง พ่อในตอนนั้นไม่ยอมเพราะเธอยังเด็กเกินไป ทว่าเมื่อวันเกิดครบรอบสิบแปดปีของเธอ คาเทียร์ก็ได้รับคอนโดสุดหรูพร้อมกับรถหนึ่งคัน เป็นอันแน่ชัดแล้วว่าถูกเฉดหัวอกจากบ้านกลายๆ
ส่วนในคืนนั้น บ้านใหญ่ก็ได้ต้อนรับคุณนายอีกคนเข้ามา
แน่นอนว่านางเสือสองตัวอยู่ร่วมถ้ำเดียวกันไม่ได้ แม่กับผู้หญิงคนใหม่ของพ่อต่างไม่ลงรอยกัน หลายคราวที่มีเรื่องวิวาทเกิดขึ้น คนผิดมักจะเป็นแม่เสมอ และคาเทียร์ผู้เป็นลูกสาวก็ทำได้เพียงรับฟังอย่างเฉยชา
รับทราบ แต่ไม่คิดเข้าไปยุ่ง พ่อมอบคอนโด รถยนต์ บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน และบัญชีธนาคารพร้อมเงินจำนวนมากที่ไม่ว่าจะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแค่ไหนก็อยู่ได้ไปจนตายให้เธอ นั่นคือการอุดปากไม่ให้เข้าไปยุ่งเรื่องไม่สมควรยุ่ง
คารเทียร์จึงปฏิบัติตามนั้น เลิกยุ่งเกี่ยวทุกอย่างในบ้าน ทำราวกับคนไม่รู้จัก ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยที่พ่อมอบให้อย่างเต็มใจ คบเพื่อนเลว เที่ยวกลางคืน มั่วยา คาเทียร์ล้วนผ่านมันมาทั้งหมด ข้างกายเธอไม่เคยขาดเพื่อนกิน รอบเตียงก็ไม่เคยขาดแคลนไออุ่นของผู้ชาย เธออ้าแขนรับมัน...ทุกโอกาสที่สามารถรับได้
กระทั่งเมื่อคาเทียร์เรียนจบมหาลัย มีการงานมั่นคง เธอก็คิดได้ว่าชีวิตจะดำเนินแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ทว่าสวรรค์เที่ยงธรรมเสมอ แค่เธอคิดจะกลับตัว ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะดำเนินไปได้อย่างราบรื่น
ผู้ชายคนนั้นไม่เล่นด้วย เขานอกใจเธอ มีผู้หญิงอื่นในตอนที่คาเทียร์มอบใจให้เขาไปแล้วทั้งดวง
ในตอนนั้นเองที่เธอได้เรียนรู้การอกหักเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาจนถึงอายุยี่สิบห้าปี...
“เทียร์ แกจะเป็นอย่างนี้ไปถึงเมื่อไหร่ แค่ผู้ชายคนเดียวก็ทำสาวฮอตอย่างแกเป็นบ้าถึงขนาดนี้เลยหรือ?”
เพลงขวัญดึงแขนเรียวของเพื่อนสาวจากที่นอน ขยับหมอนอิงแล้ววางร่างอ่อนยวบเสมือนวุ่นเหลวลงไป
“ดูสิ คนสวยที่ไม่ว่าจะล้มท่าไหนก็ลุกยืนได้อย่างสง่างามเหมือนเดิม ตอนนี้กลายเป็นอะไรแล้ว งานการไม่ทำ บ้านก็ปิดเงียบ ขาดการติดต่อกับเพื่อนฝูง เอาจริงๆ เลยนะ อกหักเนี่ย ทำคนเป็นบ้าได้เลยใช่มั้ย”
ถามเพราะอยากรู้ก็ส่วนหนึ่ง อีกส่วนเพราะต้องการเหน็บแนมก็ใช่
เพลงขวัญกับคาเทียร์คบเป็นเพื่อนกันมาหกปี สนิทสนมยิ่งกว่าครอบครัว เพราะต่างฝ่ายล้วนมีแผลใจ ทั้งคู่จึงยิ่งรักใคร่ ดูแลกันและกันอย่างดีมาโดยตลอด ไอ้การที่คนในครอบครัวมัวแต่หมกตัวพ่ายแพ้ต่อความเจ็บปวด มันทำให้เพลงขวัญไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย
หยิบนามบัตรสีดำซึ่งถูกทำเป็นพิเศษขึ้นมา ลูบสันการ์ดเข้ากับสันจมูกโด่ง หางตาเชิดสูง และสันกรามเรียวงาม มาจรดตรงริมฝีปากอิ่มสีแดงเชอรี่ของคาเทียร์
“ไปเที่ยวเถอะ นี่เป็นคลับเปิดใหม่ของเพื่อนฉันเอง...” มองสภาพเน่าๆ ของเพื่อนรักแล้วเบ้ปาก “แกสมควรออกไปใช้ชีวิตนะ”
มือเรียวสวยปัดนามบัตรนั้นออกจากใบหน้า กล่าวตอบด้วยเสียงแหบพร่าราวกับเสียงเสียดสีของกระดาษทราย
“เดี๋ยวฉันไป วันนี้ขอนอนอีกหน่อย”
“ไม่ได้ ถ้าวันนี้นอนอีก รู้มั้ยว่าแกต้องสูญเสียเวลาอันมีค่าไปเท่าไหร่ ลุกขึ้น ไปอาบน้ำแต่งตัวซะ แล้วไปเจอกันที่คลับ โอเค๊”
“เออๆ รู้แล้ว เลิกบ่นสักที ฉันอกหักแกเห็นมั้ย รู้จักมองสถานการณ์ซะบ้าง”
ตาคมสวยตวัดมองเพื่อนรักขึ้นๆ ลงๆ “มองแล้วนี่ไง เน่าชะมัดเลย”
คาเทียร์พ่นลมหายใจออกอย่างไม่พอใจ เธอแค่อยากนอนอีกหน่อยก็ยังทำไม่ได้หรือ?
“เข้าใจแล้ว อาบน้ำเสร็จฉันจะไป เลิกพูดมากสักที”
เห็นเพื่อนสาวพาสารร่างเหมือนขยะเหม็นของตัวเองเดินเซเข้าห้องน้ำไป เพลงขวัญก็ตะโกน
“คลับเอสนะ อย่าไปผิดที่ล่ะ ถึงแล้วก็ให้โทรหาฉันนะเข้าใจมั้ย”
จากนั้นเสียงที่ตอบกลับมาจากข้างในก็เป็นเสียงเปิดน้ำ กับเสียงตบประตูปึงๆ ว่าเข้าใจแล้ว หญิงสาวค่อยส่ายหน้า วางนามบัตรไว้โต๊ะข้างเตียงแล้วออกจากห้องไป
ช่างเถอะ ยัยนั่นไม่ใช่เด็กๆ แล้ว แค่นี้คงไม่ถึงกับไปผิดที่หรอกมั้ง...