The Demon's Bride

CHAPTER 14

"I'm Eros Dark Lived."Saad ng Emcee. Nagsigawan naman ang mga tao sa likuran ko.

"Boyfriend ko!" Di ko napigilang tumawa dahil sa reaksyon nila.

"Di ako masyadong close sa dalawang ikakasal pero naimbitahan ako kaya sino ba ako para tumanggi. Isang karangalan na makapunta sa engagement party na ito kasama ang asawa ko." Mas lalong lumaki ang ngiti ko. Maraming napasinghap at siguradong nagulat. Lalong lalo na sa likuran ko. "Siya talaga ang malapit sa dalawang ikakasal." Napatingin siya sa dalawa at ngumiti. "I hope you don't mind but I just want you to know my wife." Nilahad ni Kael ang kamay niya sa akin kahit na malayo ako. Napatingin ang mga tao sa akin. Tumayo ako. "Everyone knows that I'm a bachelor but not anymore. I'm not single. I have wife." Ang media sa likuran ay nagsisikuha na nga camera. "Meet my wife and the new CEO of my company Miranda Victoria Lived!" Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. CEO? Akala ko nagbibiro lang siya kanina. "I will tell you my love story."

Kanya kanyang tilian naman ang nasa paligid. Dahan dahan siyang lumapit sa akin.

"It will start on the day that I met her. She's beautiful. She applied to my company, she's good, she has the skills to be a leader but I refused her. Why? Because I'm mad at her. Why? Dahil nalaman kong may boyfriend siya."

Napalunok ako sa sinabi niya.

"I know I'm in love with her. Nang nalaman kong naghiwalay sila ng boyfriend niya ay agad na akong nanligaw, agad din naman niya akong sinagot then I asked her-"

"Enough!" Narinig ko ang sigaw ni Jonathan galing sa stage. Tumaas naman ang kilay ko. Anong problema niya? "This is our engagement party and not yours." Galit siya.

Mahinang natawa si Kael. "I'm sorry. I'm just proud of my wife. I'm lucky to have her." Di sinasadyang napaharap ako sa likuran kung saan ang mga katrabaho ko noon. Kumunot pa ang noo nila nung una pero nanlaki din naman agad ang mata.

"No way." Saad ng isa.

"Yes, way." Saad ni Kael at binigay ang mic sa emcee.

Umupo na kami ni Kael.

"Grabe ka." Saad ko.

"Oo naman." At hinalikan niya ako sa labi. Dinilaan niya ang labi ko and he sucked my lower lip.

"Ehem." Natigil kami nang may pumiki ng ubo. Umiwas ako ng tingin. "Eros Dark Lived. I'm John Imperial and this is my wife Lea Imperial we are the parents of Jonathan Imperial." Agad akong napalingon sa kanila. Umupo sila sa kaharap naming upuan. "We heard that your wife knew about my son's fiance."

Napatingin ang ina ni Jonathan sa akin. "Wait, have we met? I mean. Jonathan didn't introduce you to us." Napakuyom ang kamao. Nanggigil ako sa kanila.

"I'm Jonathan's ex girlfriend." Sabay lahad ko ng kamay. Nagulat pa siya bago tinanggap ang kamay ko.

"Wait, why I didn't know you? He maybe didn't introduce you to us, right?"

Ngumiti ako at umiling. "Napakilala niya na po ako. Oh! Maybe you didn't remember because of my name." Tumayo ako at nilahad ulit ang kamay. "I'm Miranda Victoria Cateñeho. Nag dinner na po ako sa inyo."

Nagulat siya sa sinabi ko. Ano? Di makapagsalita? Bakit? Di ba ako karapat-dapat?

Tumawa si Kael. "Maybe we should go. My wife is tired." Tumayo si Kael at hinila ako papalayo doon.

"Bakit umalis tayo? Gusto ko pang makita ang reaksyon nila!"

"You didn't saw the look of their face. They judge you. Maraming naglalaro sa isipan nila."

"Gaya ng?"

"Pinakasalan mo ako dahil sa pera." Nanlaki ang mata ko. Bakit di ko yun nakita? "The plan is. You will be the CEO ang prove your worth in that company."

Napabuntong hininga ako. "Can we go home?" I think I'm done for today.

"Of course." Lumabas kami ng hotel. Agad namang nakaparada sa harapan ang kotse. Hinihintay kami ni Luther sa labas. Pinagbuksan niya kami ng pinto.

"Thank you, Luther." Saad ko.

"King, something is going..." Di ko sila pinakinggan mag usap. Binaling ko nalang ang atensyon ko sa labas.

Then I feel something. Napahawak ako sa dibdib ko. Kinabahan ako bigla. Inisip ko kung may nakaligtaan ako baka kasi kinakabahan ako dahil may nalimutan ako pero wala. I have bad feeling about this. Napatingin ako kay Kael na nasa labas kausap si Luther. I really think there's a problem.

"Kael-" bago ko pa siya matawag ay pumasok na siya at tumabi sa akin. "Kael, I have bad feeling about this." Tiningnan niya ako at agad niyang nilagay ang kamay niya sa likod ng ulo ko sabay lapit sa kanya.

"Everything will be alright." Bulong niya sabay halik sa likuran ng tenga ko. "Luther, let's go."

"Si Ruth?"

"Siya muna bahala doon."

Dahan dahan kong nilayo ang ulo ko sa kanya at binaling nalang yun sa bintana. Di parin nawawala ang kaba sa dibdib ko.

"Victoria?" Agad bumilis ang t***k ng puso ko sa pagtawag ni Kael sa pangalan ko. Binalingan ko siya.

"Mmm?"

"You will be a good leader." Tumango lang ako kasi wala naman akong masabi. "Take care, okay?"

Naguluhan ako sa sinabi niya.

"What do you-" niyakap niya ako.

"I will come back." Bulong niya.

"Why? Where are you going?" Aalis na naman ba siya? Di na naman siya magpapakita? Kaylan siya babalik? O nasa opisina lang siya? Pwede ko naman siyang bisitahin.

"It's just-" napahawak ako sa kanya nang may narinig akong malakas na humampas sa kotse. Agad akong nakaramdam ng takot lalong lalo na nang nakarinig ako ng malademonyong tawa.

Napayuko ako at napahawak sa tenga. Ayoko talaga sa ganyang tunog! Paulit ulit ang paghampas at paulit ulit rin akong sumisigaw sa takot.

"Wife, calm down. Everything will be alright." Pagkakalma ni Kael sabay hawak niya sa pisngi ko. "Calm down." Parang hinihele ako ng boses niya. Napadilat ako at agad kong nakita ang mata niya. Nasasaktan siya. Saan? Kanino? "Just sleep."

Bumigat ang talukap ko at agad ng nakatulog.