The Demon's Bride

CHAPTER 10

Napadaing ako sa lakas ng tulak sa akin ni Kael sa kotse. Nakikita ko na ang mukha niya pero di ko alam kung ito ba talaga nag tunay na siya o hindi. He just copied the famous bachelor in the country.

Eros Dark Lived

"Can you see your face? You look desperate b***h chasing that motherfucker! Ganyan ka ba? You will do anything just to win him back?!" Tumutulo na ang luha ko sa sinabi niya. "Di ka ba naaawa sa sarili mo?! Para kang nanglilimos ng pagmamahal! Bakit?! Mamahalin ka ba niya kapag binigay mo sarili mo?! Yun ba ang nasa isip mo?! Why did you offer your virginity anyway?!"

"Because that's all I have!" Di ko na mapigilang sagutin siya. Alam kong galit siya pero I want to point out my opinion. "That's all I can offer! I can't loss him. Siya nalang meron ako at kung ang gusto niya ibigay ko sa kanya ang sarili ko. I'm willing to do that just to stay him! I don't have money! I'm not rich! I can't offer him a big house, a car, but I can offer myself."

"You're stupid." Sabay talikod niya.

"No. That's love."

Humarap siya sa akin. "No. That's stupidity. A desperate moves can lead you to hell."

"Love can make us stupid. Love can do desperate moves. You can't understand that because demons don't fall in love."

"Then why I fell for you?"

Natigil ako sa pagsasalita at napatingin lang sa kanya. Nagulat ako sa kanya at matagal pa bago na proseso sa isipan ko ang sinabi niya.

"N-no. Y-you can't." Napakurap ako bago ko siya matignan ng maayos.

"Yes. I can. Why I offer you marriage? Why I want you to be my bride? Why I want you to come with me? Because I'm stupidly in love with you."

Bumalik kami sa kotse ng tahimik. Nasa front seat siya habang ako ay nasa backseat. Pinagnamaneho kami ni Luther. Tahimik lang kami. Ang sinabi niya di maalis alis sa isipan ko. Why me? Bakit sa akin pa siya nahulog? I have nothing. I'm just me.

"Queen, your lips is bleeding." Agad akong napahawak sa labi ko. Sa kagat ito ni Johnny. Nakaramdam ako bigla ng takot. Napatingin ako sa front seat.

Alam kong sa kanya yun galing. He's in a bad aura.

"Huwag ka ng magpapakita sa lalaking yun." Mariin niyang sabi. Tumango naman ako. I think I should move on. It's clear to me now. Ayaw niya sa akin. In two years na pagsasama namin ang gusto lang niya ay ang p********e ko. "Lumayo ka sa lalaking kagaya niya."

Nang nasa mansyon na kami ay dumiretso ako sa kwarto at agad na humiga. Pagod na pagod ako. Tatlong oras ang byahe namin. Bakit kasi ang layo ng mansyon niya sa city?

Pumikit ako at agad napadilat. Bakit ang mukha ni Johnny ang nakikita ko? I just want to move on! Miranda! Please, move on! He doesn't want you!

Gusto kong matulog pero lagi kong naiisip ang sinabi ni Johnny.

"You can't understand do you? I don't want you because of your family background and you didn't gave me what I always wanted. Your p-ssy."

Lahat ng ito ay para lang doon kung sinabi niya pa noon pa lang baka binigay ko na.

Nakatulala lang ako kaya di ko namalayan na may tumabi na pala sa akin.

"You tired?" Niyakap ko ang unan at tumango. "You want to sleep?"

Tumango ako at bigla nalang tumulo ang luha ko. I'm tired of everything. I just want to rest. Hinimas niya ang buhok ko.

"Everything will be alright." Sabay halik niya sa noo ko.

"Thank you for being here. I don't want to be alone." Ngayon ko lang napagtanto ang ginawa niya. He's always there for me.

"I promised, remember? I will never leave you no matter what. Now sleep. You need rest."

Bumigat ang talukap ko at nakatulog na.

Nagising ako nang nakaramdam ako ng gutom. Wala na si Kael nang magising ako. Lumabas ako ng kwarto. Tatawagin ko sana si Luther pero napagtanto kong di ko pwedeng iasa sa kanya lahat kaya mag isa kong hinanap ang kusina. Sa naalala ko sa kanan kami galing. Kaya kumanan ako. Nilakad ko lang ang pasilyo minsan ay napapahinto ako dahil sa mga larawan sa pader. Hanggang sa tagal ko nang paglalakad ay parang nawawala na ako nagdesisyon akong bumalik. Nilakad ko na naman ang pasilyo ngunit iba na ang nakikita kong mga larawan sa pader.

"Nasaan naba ako? Nagugutom na ako. Luther!"

"Queen." Lumingon ako sa likuran. "What are you doing here?"

"I'm trying to find the kitchen."

"Di mo matatagpuan kung lagi kang tumitigil. Come." Naglakad siya at sinundan ko naman siya.

"Bakit? Kung titigil pala ako? Anong mangyayari?"

"Mawawala ka."

"Bakit naman?"

"Kapag tumigil ka sa paglalakad may portal na lilitaw sa harapan mo."

"Pero wala naman akong nakitang portal."

"Ganoon po talaga. Denesenyo ang portal para sa kung sino ang mangahas na pumasok sa mansyon ay mapupunta sila sa kulungan."

"May nakulong naba doon?"

"I don't know. I'm not sure. I'm not the one who in charge."

"Ibig sabihin may tao rito bukod sa atin."

"Queen, you are the only one human in this mansion."

"Uhm... I mean. Is there other demons living in this mansion?"

Tumango naman siya. Nakita ko na ang hagdan kaya agad akong bumaba. Bumaba din naman si Luther at sinundan ko na naman siya. Titigil na daw ang portal kapag nandito na kami sa hagdan.

Nasa kusina na kami. I mean dining room. May pagkain narin doon. Kumain na ako. Niyaya ko si Luther pero ayaw niya.

Busog na busog ako pagkatapos kong kumain.

"Queen, there's something that King wants you to sign."

"What is it?"

Nilagaya niya ang papel sa lamesa. Kumunot ang noo ko nang mabasa ang papel.

He want me to sign a marriage contract.