"Luther, nasaan si Kael?" Tanong ko nang makalabas sa kwarto. Agad na nandito si Luther sa labas pero si Kael di ko man lang nakita pagmulat ng aking mata.
Why Miranda? Do you expect to see him when you wake up?
Of course! Siya ang kasama ko kagabi kaya dapat siya ang kasama ko paggising.
"Nauna na sa trabaho, Queen."
"What?! Ang aga naman." Nang lumabas ako sa kwarto madilim pa sa labas kaya ba't ang aga naman?
"Tatlong oras po kasi ang byahe papuntang kompanya niya kaya maaga siyang-"
"W-wait. What?!" Three hours?! "Anong oras na?"
"5:12 in the morning." Sagot niya.
"Ba't di niya ako ginising?! male-late ako nito!!" Bumalik ako sa kwarto at agad na naghanap ng gamit sa closet at meron naman.
Swerte. Agad akong naligo at nagbihis. Lumabas ako ng kwarto. Nandoon parin si Luther.
"Luther, ihatid mo ako sa building ng pinagtra-trabahuan ko."
"But Queen. King already send a resignation letter to your-" Agad akong napaharap sa kanya.
"What?!"
"Yes."
"I need that job! Yun lang ang kompanyang tumanggap sa akin. Please, ihatid mo ako."
"Yes, Queen. As you wish."
Hinatid ako ni Luther. Sa loob ng sasakyan narin ako nag ayos. Sa sobrang pagmamadali ko nakalimutan ko pa pera ko.
Paano ako kakain ng lunch? Wala akong pera!!
Exact 8am ay narito na kami sa building. Agad akong lumabas. s**t! Naiwan ko pa ID ko pero ayos lang kilala naman ako ng security guard.
"Queen!" Tawag ni Luther sa akin.
"Yes?" May inabot siyang bag.
"Nandiyan lahat ng kaylangan mo."
"Okay. Thank you, Luther." Tumakbo ako papunta sa building. Agad akong pumunta sa floor na naka assign sa akin. Lumabas ako ng elevator.
"There she is." Nakarinig ako ng tawanan mula sa gilid.
"Assuming."
"Hindi pa siya nahiya."
"She send a resignation letter."
Di ko na sila pinansin at dumiretso sa office ni maam Liana. Binuksan ko ang pinto at agad bumungad sa akin ang nakangiting si maam Liana.
"Oh? You're here. I received you resignation letter. I hope you enjoy your new life."
"No, maam. I'm here to-"
"Ang kapal din naman ng mukha mo no?" Tumayo siya mula sa swivel chair at pumunta sa harap ko. "May gana ka pang magpakita dito? Di kana nahiya?" I can see amusement in her eyes. "You see, everyone knows about your fantasy boyfriend. Everyone in this building knows that his getting married." May inabot siyang magazine sa akin. Dahan dahan ko namang kinuha yun at binasa ang nasa harap.
Tila gumuho ang mundo ko. I shouldn't feel this way. We broke up so I don't have rights to be hurt this way.
"At ang kapal ng mukha mong pumunta rito. You just gave them an idea on how stupid you are. Hindi kana nahiya. Well, I don't care to you anymore. You are no longer my employee so can you go out? I don't want to see my fiance's ex f**k buddy."
Di na ako nalapagsalita at agad na umalis. Walang tigil ang pagtulo ng luha ko hanggang sa makalabas ako.
Agad na humarang sa akin ang magarang kotse. Agad akong pumasok sa backseat.
"Take me to my house, Luther." Mariin kong utos. Sinunod naman niya.
Agad akong napaupo sa backseat. Di ko namalayan na dala dala ko pa ang magazine.
Jonathan Imperial and Liana Sapanta reviled their engagement last night in World Wide Ball. The family of the two couples are very happy to hear this news to them.
I can't read anymore. It hurts.
Nanlabo na naman ang paningin ko habang tinitingnan ang litrato nilang masaya.
You just said 'I love you' to me yesterday.
"I have you. I love you, Mira."
"I love you too, Johnny."
Lahat ba yun ay wala lang? Is this the reason why he left me? Because of the fix marriage but I thought we will fight for this?
Baka napilitan lang siya? Baka sumuko lang siya dahil hindi na niya kayang lumaban pero kaya ko. Kapag kaming dalawa magagawa naming ipaglaban. I know I can do something to fix this! I can feel that! I have feeling that Johnny and I will have the happily ever after that we want.
"Luther, to the Imperial Castle."
"You are f*******n to go there."
"Huh? What? Why?"
"Because King said so."
"What? But I need to go there"
"For what? To see your ex boyfriend?"
Natahimik ako doon. Talaga namang doon ako pupunta para makita si Johnny at mapag usapan namin ang nangyari.
"Luther, drive." Nanlaki ang mata ko nang marinig ang boses ni Kael sa front seat. Di niya ginagaya si Johnny.
Di ko siya makita dahil nasa likuran niya ako. Nagmaneho naman si Luther. Huminto ito sa parking lot. Nakita ko naman si Johnny na naglalakad doon.
"Go out. Make your way to him. If you win him back your free from me, If you failed I'll be here."
Agad akong lumabas sa kotse at hinabol si Johnny.
"Johnny!" Lumingon siya sa akin. Nanlaki pa ang mata niya pero nawala din ito agad. Huminto ako sa harapan niya. "Hi." Sabay ngiti ko. I missed him. Agad nangilid ang luha ko. "I'm sorry. It's my fault. Sana sinamahan kitang lumaban. Alam ko na ang lahat. Napilitan ka lang magpakasal dahil di mo na kaya ang sinasabi ng iba but we can fight together, Johnny. We can do this. We can fight together. You don't have to go through all of this. You have me and I have you. Remember the song? No matter if our blue sky turn to grey there's a ray that's bound to light our way and no matter way are rough we get through this just because you have me and I have you."
Nag iwas siya ng tingin at nagtiim bagang. Lumapit siya sa akin.
"You can't understand do you? I don't want you because of your family background and you didn't gave me what I always wanted. Your p-ssy." Sabay talikod niya.
Agad tumulo ang luha ko. Is this all about? Dito ba ako nagkulang?
"K-kapag ba nakipag s*x ako sayo babalik kana sa akin?" I'm desperate to have him back. Napatigil naman siya sa paglalakad kaya nabuhayan ako "K-kapag nakipag s*x ba ako sayo mamahalin mo na ako? Di mo na ako iiwan? I can do it. I can do better than Liana. Just teach me."
Bigla nalang siyang humarap at sinunggaban ako ng halik. Nagulat ako lalo na nung kinagat na niya ang pang ibabang labi ko. He pinned me to the wall and touch my breast. Its rough and it scares me. Bago pa niya mababa ang halik niya ay natigil na nang may sumuntok sa kanya. Agad siyang napaupo.
"Don't kiss or touch my bride you mother fucker!!" Umalingawngaw ang sigaw ni Kael sa parking lot. I didn't see his face but I know his angry I can feel it.
Tumayo si Johnny habang nakayuko at umalis.