Chapter 22

1481 Words

When she cried, parang dinurog ang puso ni Luis. Lalo na at siya ang may gawa ng pag-iyak ni Simone.   “Hey—I’m sorry. Aalis na tayo kung ayaw mo. Just please stop crying.”   “Please, umalis na tayo. I can’t stay here. Hindi na rin tayo dapat magkita.”   “What? Why?” Pa-atras na siya at palabas muli ng mahabang driveway palayo ng Rancho nang sinabi ito ni Simone. He stopped the car and faced her. May mga luha pa ring pumapatak sa mga mata nito. She looked panicked. Malayo sa Simone na palaban at matapang na kilala niya.   “I can’t tell you. Just please, kung hindi mo ‘ko ihahatid, get out of this car at ako na lang ang babalik ng Maynila. Isosoli ko na lang sa condo mo.”   “No. I brought you here kaya ako rin ang mag-uuwi sa’yo. Pero hindi ako papayag na hindi na tayo ulit m

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD