He was still contemplating what to do with Simone nang makarinig siya ng pagbukas sara ng pintuan. It was the main door to his pad. Wala pang isang oras. Baka na-guilty ang babaeng baliw at binalikan siya. Pinigilan niyang mapangiti sa naisip na hindi rin siya matitiis ni Simone. He had to remind him that she’s the enemy and he was her unwilling victim.
“Tol, wala yatang tao. Ang tahimik. Nagbuzzer ako kaso walang sumagot kaya ginamit ko na ang spare key na ibinigay niya dati. Sumilip ako sa master’s bedroom wala siya.” He heard his brother’s voice at hindi alam ni Luis kung magpaparamdam ba siyang nasa kabilang kwarto lang siya o mas tatahimik siya upang hindi siya matagpuan sa ganoong ayos. Mas gusto pa niyang mabulok doon at tubuan ng ugat sa kama ng nakatali kaysa pagpiyestaha
