หมาป่าราชินี

INTRO "ไลน์ไม่อ่าน โทรไม่รับ! ซัดใส่หัวหมาเถอะ!" "ซัดได้เลยใช่ไหม?" "เออดิ เป็นเหี้ยไรอ่ะไม่อ่านไม่ตอบ" เขาหันไปสวนกลับทันควันโดยไม่รู้ว่าเสียงที่ตอบกลับมานั้นเป็นใคร แล้วก็ต้องหน้าสั่นเพราะ เพียะ! เป็นเสียงฝ่ามือเล็กที่ฟาดแก้มเขาเป็นครั้งที่สอง "จะบอกให้รู้ไว้ ฉันไม่ชอบหรอกนะ เด็ก ๆ ไร้เดียงสาแบบเธอ ประสบการณ์น้อยทำอะไรก็ไม่เป็น เต็มที่ก็ไว้แก้ขัด" "สาธุ ฉันก็ขอให้คุณได้เมียเด็ก!" กราบเมียเด็ก หลงเมียเด็ก ตามเหมือนหมา! ไม่เป็นอันทำการทำงาน พะวงเด็กจะเจอเด็ดกว่า สาธุ! "แช่งหรอ?" "เปล่า" ก็แค่ขอให้หลงเด็กหัวปักหัวปำ หัวสักคะมำโงหัวไม่ขึ้น "ถ้าไม่มีรูปชาตินี้ก็คงไม่ได้เจอะได้เจอ ได้กลับมาทำเรื่องแบบนี้ด้วยกันอีกแล้วล่ะค่ะคุณหมา" "เอะอะก็หมา แหกตาดูให้เต็มตาด้วยหมาอะไร อย่าสักแต่จะเรียกหมาอย่างเดียว" ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทางติดเล่น ยกเท้าขึ้นมาวางพาดหน้ากระจกให้หญิงสาวได้ดูเต็มสองตา ก่อนจะเอ่ย "อย่างเธอ สันติไม่ใช่ทางออก ต้องส้นตีนเท่านั้น!" ---------------------------------------------------------------------------------- คำเตือน นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่ออรรถรสของนักเขียนและนักอ่านเท่านั้น มิได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมลอกเลียนแบบ มิได้มีเจตนาทำให้วิชาชีพใดเสื่อมเสีย หรือละเมิดกฎหมายแต่อย่างใด มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ถ้อยคำหยาบคาย และพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ {เสพอย่างมีสตินะคะ} +++ นิยายเรื่องนี้มีถ้อยคำรุนแรง ไม่ควรลอกเลียนแบบ +++ ทุกตัวละครเป็นเพียงจินตนาการของน้องภัสเท่านั้นนะคะ ไม่มีตัวตนจริง ๆ สร้างขึ้นมาเพื่ออรรถรส ** เติมนามปากกา จาก พรลภัส. เป็น พรลภัส.น้องภัส นะคะ **